
Mangaka: Yu Nakahara
Uitgever: Doki-Doki
Volumes Frans: 1
Volumes Japans: 1
Score:
Bespreking door Koen Smet
Terukan Boys is een one-shot van mangaka Yu Nakahara dat in het Frans werd uitgegeven bij Doki-Doki. Bij de release werd er gewag gemaakt van een sfeertje à la 20th Century Boys van Naoki Urasawa. Maar klopt dat ook?
De Terukan Boys zijn Satoshi, Ryohei en Kota. Als tieners vormden ze samen een rockbandje op school, maar als dertigers hebben ze moeite met hun saaie leven als volwassenen.
Satoshi heeft de garage van zijn vader geërfd, maar zijn vrouw vit op hem omdat die niet rendabel genoeg is. Ryohei trok naar de stad waar hij een salaryman werd, maar hij bezwijkt er onder de druk en lijdt onder het constante gevit van zijn bazen. Kota heeft eigenlijk nog steeds niet de stap naar het volwassen leven gezet. Hij blijft aanmodderen met interimjobs en droomt nog steeds van een grote muzikale doorbraak.
Tijdens een reünie zien ze hoe één van hun oude klasgenoten in de krant staat met een innoverende app die hem stinkend rijk zal maken. Hamada was op school een magere, verlegen jongen, maar lijkt het nu volledig gemaakt te hebben. Of toch niet?
Op een avond krijgt Ryohei een onrustwekkend telefoontje van Hamada. En dan gaat de bal aan het rollen. Hamada zit in de problemen en de Terukan Boys gaan hem uit nesten werken. En daardoor gaan ze eindelijk de spanning krijgen waar ze al jaren naar op zoek zijn!
Terukan Boys is een seinen manga die helemaal niet de thriller of mysterieuze toer opgaat van Naoki Urasawa’s 20th Century Boys, maar waar het wel gelijkenissen vertoont is hoe een groep dertigers met nostalgische gevoelens terugblikken op hun tijd samen op de schoolbanken. En daar benadert het wel die nostalgische sfeer die ook 20th Century Boys opriep, inclusief wat flashbacks.
Maar Terukan Boys is vooral veel luchtigere lectuur dan het meesterwerkje van Urasawa. Dit one-shot is een leuke weglezer, maar allesbehalve een hoogvlieger. Ik beleefde een aangenaam half uur, maar of ik deze ooit nog ga vastnemen? Twijfelachtig…
Warme personages, een leuke nostalgische sfeer, een flinterdun verhaaltje, en veel ‘feel good’ op het einde. Daarmee heb je de beknopte samenvatting van Terukan Boys.