Hiatari Ryoko

Mangaka: Mitsuru Adachi
Uitgever: nobi nobi!
Volumes Frans: 2
Volumes Japans: 2
Score:

9 of 10 stars

Bespreking door Koen Smet

We zijn hier op de Heuvel fan van Mitsuru Adachi en veel van zijn sportmanga hebben we gelezen, maar er is lange tijd een deel van zijn oeuvre niet tot op de Franse markt geraakt. En dat is best wel verrassend te noemen, want het hier besproken Hiatari Ryoko werd in de jaren tachtig in Frankrijk als anime uitgezonden onder de naam ‘Une vie nouvelle’.

Waarom duurde het zolang eer er een Franse vertaling kwam? Uitgeverij nobi nobi zorgt alvast voor een zucht van opluchting bij de fans door de reeks in een tweedelige luxeversie (eindelijk) naar het Frans te vertalen…

April is daar. Onder de kersenbloesems gaat Kasumi opgewekt en monter een nieuw schooljaar tegemoet. In een nieuwe school zowaar. Maar omdat die school wat ver van huis is, trekt ze in bij haar tante die enkele jaren geleden weduwe werd. Gezellig toch? Haar eenzame tante wat opvrolijken met haar gezelschap? Al lijkt die tante niet zo eenzaam te zijn…

Om als weduwe rond te komen heeft de tante van Kasumi kamers verhuurd aan vier jongens die – geheel toevallig uiteraard – ook allemaal naar dezelfde school als haar nichtje gaan. Hoe zal Kasumi omgaan met dit nieuwe gegeven om samen te moeten leven met ‘vier jongens onder één dak’?

De vier jongens zijn de rokkenloper Shin, de stevige krachtpatser Takashi, de ijverige intellectueel Makoto en dan nog de nonchalante Yusaku. En die laatste zal al meteen een ‘onverwachte’ eerste ontmoeting hebben met Kasumi. Bloeit er al snel een typische Adachi-liefdesverhouding tussen de twee?

Hiatari Ryoko verscheen in Japan voor het eerst in 1980, dus de stijl van Mitsuru Adachi is hier nog niet zo verfijnd als in bijvoorbeeld Cross Game. Maar Adachi’s pennentrekken herken je ook hierin duidelijk.

En ook verhaaltechnisch herken je volledig wat Adachi later nog zou doen in zijn gekendere reeksen zoals Touch en Cross Game. De gevoeligheden, de humor, de twisten,…
Voor ons lijkt dit zelfs een heel sterke instapmanga voor Adachi-leken om kennis te maken met het werk van de meester. De manga is immers veel minder louter gericht op sport en vindt een mooi evenwicht tussen school, sport en romantiek.

Wie zich over de tekenstijl die heel erg ‘eighties’ aanvoelt heen kan zetten, ontdekt hier een waar pareltje uit het Adachi-universum.