Akane-banashi

Mangaka: Yuki Suenaga / Takamasa Moue
Uitgever: Ki-oon
Volumes Frans: 15
Volumes Japans: 24
Score:

8.5 of 10 stars

Bespreking door Koen Smet

Akane-banashi is een veelgeprezen shonen manga met een scenario van Yuki Suenaga en getekend door Takamasa Moue. Ondanks het typisch Japanse onderwerp van ‘rakugo’ bracht de Franse uitgeverij Ki-oon deze immens populaire manga toch naar onze contreien. Hoe luidt ons verdict?

De kleine Akane heeft maar één idool: haar vader en hoe hij de verhalen van ‘rakugo’ vertelt en tot leven brengt. Maar wat is rakugo nu juist? AI zou het als volgt formuleren…

Rakugo is een traditionele Japanse vorm van komisch solotheater, waarbij een zittende verhalenverteller met alleen een waaier en een handdoek een ingewikkeld, grappig verhaal tot leven brengt.

Toru, de vader van Akane, heeft het echter niet gemakkelijk. Er wordt nogal meewarig gedaan over zijn passie en bovendien heeft Toru het ondanks zijn talent moeilijk om professioneel aan de slag te gaan, want dat is niet zomaar iedereen gegeven. En dan slaat het noodlot toe…

Tijdens zijn examen om pro te gaan wordt Toru ondanks een uitbundig lachsalvo van het publiek niet alleen geweigerd, maar wordt hij bovendien geschorst om het beroep ooit nog uit te oefenen. Waarom was de gekende meester Issho Arakawa zo streng voor Toru? Eén ding is duidelijk…

Bij zijn dochter Akane die het optreden volgde vanuit het publiek, wakkert deze onrechtvaardige uitsluiting haar passie voor rakugo alleen maar aan. Stiekem zal ze lessen beginnen volgen bij de leermeester van haar vader… Om de droom van haar vader zelf te verwezenlijken én om de waarheid achter dit onrechtvaardige maneuver te achterhalen!

Op zich is Akane-banashi een goede, beklijvende manga, maar rakugo is dan toch minder meeslepend als een sportwedstrijd, als een muziekoptreden, of zelfs als een go-bordspel. Zeker voor een westerling is zelfs een potje go toch toegankelijker dan een sessie rakugo.

Toch viel de manga beter mee dan ik gevreesd had. Ik vreesde echt dat dit een Show-Ha Shoten-verhaal ging zijn waar de humor totaal niet overkomt door de vertaling en/of de vertelstijl, maar bij Akane-banashi valt die overzetting best wel mee – als je tenminste openstaat voor de verhalen die op de typische rakugo-manier verteld worden.

Dit is een typische shonen dus voor al wie openstaat voor rakugo is dit een aanrader, maar weet dat die rakugo-verhalen ook een grote brok van het verhaal vormen. Lees je ‘daar over’, dan blijft dit een sterk verhaal, maar dan is de meerwaarde ten opzichte van andere titels natuurlijk beperkter…