Hehehe, wat mij betreft ligt dit eerste deel volledig in de lijn van Mint na Bokura, en dat kan alleen maar goed zijn. Wederom verfrissende lectuur vanwege Yoshizumi
20th Century Boys 16
Op één deel na zijn alle albums van deze reeks steengoed, daarom dat ik de uitdrukking niet echt op z'n plaats vind, maar Urasawa 'heeft zijn tweede adem gevonden'. Magnifiek dit deel, samen met deel 15 het beste tot nu toe. Adembenemend
Say Hello to Black Jack 2
Einde van het Murayama (of hoe was het ook al weer?) verhaal. Heel degelijke manga, alhoewel in dit deel de medische namen soms voor wat verwarring zorgen (soms de bedoeling, soms ook niet).
Puike uitgave van Glénat Benelux op uitzondering van die ene pagina in het Frans. Het klote is dat dit voor de hele eerste druk is denk ik...en op een tweede zullen we nog lang mogen wachten vrees ik...
Niji-iro Tohgarashi 10
Bon, Adachi begint aan de ontknoping, maw de personages beginnen te ontdekken wat wij als lezer al lang weten. En toch slaagt Adachi erin me weer tot het einde te boeien. Wat betreft zijn typische 'ik-spot-met-mezelf-en-mijn-eigen-manga'-humor is dit tiende deel om duimen en vingers af te likken
Zipang 2
Het verhaal herneemt hoe deel 1 is afgesloten: redelijk flauwtjes. En zo moddert het maar wat aan tot net over de helft. Dan pas begint Zipang me echt te boeien. Spijtig omwille van de toch al een zwakke aanzet, gelukkig omdat ik nu misschien eindelijk de kwaliteit van Kawaguchi kan ontdekken.
Wat me wel stoort over de hele lijn is het feit dat Kawaguchi's personages zo levensloos zijn. Niets expressie, gewoon plat en zielloos. Dit in schril contrast met de schitterende sfeerbeelden die de man weet te maken (waarschijnlijk met wat steun van de pc, maar wtf cares als dit goed is gedaan).
Nuja, hopen dat Kawaguchi nu de smaak volledig heeft te pakken.
