Touch 1
Volgens de meeste mensen de beste manga van Adachi. Het eerste deel is duidelijk een introductiedeel. Leest zoals de meeste manga's van Adachi gezapig en leuk weg. Ouderwetse tekeningen, maar dat is niet abnormaal gezien dat het een manga van euh...81 denk ik is...
Als je Adachi kent weet je wat je te wachten staat, en dat hoeft absoluut niet negatief te zijn. Voorlopig zou ik het nog niet zijn beset werk noemen, maar hey, dit is slechts deel 1.
Talulu 17
Hmmm, ik was niet echt weg van de eerste 4 verhaaltjes... maar nadien heb ik toch terug het goede ritme gevonden voor deze holderdebolder manga
Anywayz, Tonkam heeft eindelijk een vast ritme van uitgave gevonden blijkbaar. hopen dat ze het nog 4 deeltjes volhouden
Les Lamentations de l'Agneau 1
Ik had een beetje schrik. Toume die iets over vampieren ging vertellen. Een immens verschil met het zeer mooie Sing Yesterday For Me dat het vooral van de sfeerschepping moet hebben. Maar ze stelt me met hoofdtsuk 1 direct gerust, ook deze manga heeft een heerlijke sfeer rond zich hangen. Zoals ondertussen gewend van toume keest dit zeer rustig, verwacht geen actie og echte vampierenavonturen, maar wederom een heel sfeervolle manga.
Met de enorm veel nieuwigheden die uitkomen moet ik selecteren met m'n nieuwe aankopen. Ik heb uiteindelijk gekozen om bij hoofdzakelijk bij dezelfde auteurs te blijven (Adachi, Toume, Takahashi, Yoshizumi, ..), maar ik had er wat een wrang gevoel bij. Moet je niet steeds nieuwe dingen proberen? En hoe minder impulsieve aankopen, hoe minder verrassingen à la Vilain Petit Canard of Dragon Head je zal tegenkomen... Maar als ik dan die mangas van de 'gevestigde' auteurs lees dan ben ik weer helemaal tevreden met m'n keuze aangezien het echt wel goede reeksen zijn...
Nuja, dit even volledig terzijde...
Naruto valt bijna in handen van Itachi, die en passant zijn broer Sasuke kleineert. Naruto trekt dan maar, al rasengan oefendend, met Jiraya op zoek naar Tsunade, de gokzieke genezeres. Het boekje was in een zucht uit, want het stak allemaal nog vers in mijn anime-geheugen.
dnangel 2:
Het verhaal is wel leuk maar de plaatjes en de tekstballonnetjes zijn zo verwarrend!
Ik ga het derde volume nog proberen en dan zal ik verder zien.
"Hey! Don't insult Death Cab!" "What?! It's like one guitar and a whole lot of complaining!..." [Seth Cohen]
Dat is inderdaad een veel voorkomende kritiek hogan, dat het allemaal onleesbaar is.
Step up Love Story 8
Het repititieve karakter van de reeks maakt er meer en meer een doorsnee pornomanga van wat helemaal het uitgangspunt niet was van de toon die in het eerste volume werd gehanteerd. Spijtig maar ja...
Peridot 5
Het voorlaatste deel in deze heftige macho-reeks. Beetje lezzerscènes, beetje vechten, beetje veel big boobies. Een zwak volume voor een niet bijster diepgravende reeks. Hopelijk krijgen we een leuker laatste volume voorgeschoteld.
Rough 3
Om dan toch nog een sterke manga te lezen vanavond dan maar wat Adachi meegegrabbeld. Rough is na een traag eerste volume volledig op gang gekomen en het is nu duidelijk waarom vele Adachi-aficionados dit de beste reeks van deze roemrijke mangaka vinden. Ninomiya komt er achter dat zij en Yamato een verleden hebben... De oude man had dan toch zijn nut!
Ray 5
Een volume dat me wist te boeien, vooral doordat het merendeel van het verhaal gefocust was op de relatie Ray-Shinoyama. Een aspect dat eerder nog niet erg was uitgediept.
Bleu Indigo 11
Kaoru bezoekt het ouderlijke huis en beseft dat dit niet de weg is die hij wilt kiezen, noch voor hem, noch voor Aoi. Tina moet dan toch nog terug naar de US en opent haar hart aan Kaoru. Erg sterk volume en ik vraag me af of de serie niet stilaan op z'n laatste beentjes zou lopen in Japan als ik de verhaallijn hier volg.
Ecole emportée 3
Het begin is wat zwakjes met de reuzemier maar nadien krijgen onze snotneuzen te maken met een pestepidemie en die verhaallijn relanceert weer de ganse machine. De doden vallen nu eindelijk met bosjes en enkel de vondst van het ziekenhuis zal soelaas kunnen brengen. Spannend!
Shin Chan 1
Heb twee volumes van deze langdurige reeks gekocht en het is helemaal zoals ik verwacht had. Grappig bij momenten, veel minder grappig bij vele andere momenten. Een reeks waar je gerust eens een boekje kan van kopen zonder je daarom te moeten engageren voor de reeks vol te maken.
Spirit of the Sun 2
We hebben lang op de manga's van Kawaguchi moeten wachten maar nu komen allerlei reeksen tegelijk uit, en dat is maar goed ook, want ze kicken ass! Dit tweede volume speelt zich 15 jaar af na de rampen die Japan in twee hebben gescheurd. De kleine Gen leeft nu in Taiwan als een Taiwanees maar de omstandigheden zullen hem ertoe dwingen zijn Japanse roots weer te laten bovendrijven.
Initiation 2
Na een erg sterk eerste volume vreesde ik voor een terugval van de serie, maar die vrees bleek onterecht. We blijven deze ongebruikelijke cultuur en gewoontes volgen en de mangaka brengt het allemaal levensecht over. Schitterende reeks.
Touch 1
De meest bekende reeks van Adachi en dit eerste volume zet al onmiddellijk de toon met de driehoeksrelatie die ons meerdere volumes zal bezighouden. Tatchan de sympathieke en zijn tweelingbroer Katchan die zodanig perfect is dat we ons wat moeilijk aan hem kunnen hechten. De eerste volumes van Touch zijn het summun van Adachi's talent. Beware!
Duds Hunt
Een verassend one-shot dat een erg mooie plot heeft voor een onafhankelijk werk te zijn. Een gevaarlijk game dat wat weg heeft van Battle Royale, het einde is erg origineel en er wordt perfect naar toegewerkt. Sterk.
Angel Heart 7
Volgens het voorwoord van Tsukasa Hojo begint Angel Heart pas écht met dit volume, de rest was een soort proloog. Nu gaan we weer de gekende City Hunter tour op. Het begin vind ik wat te melo maar nadien wordt het weer allemaal van het gekende niveau, alhoewel dit zeker niet het beste volume uit de reeks is.
Shin Chan 2
Weer enkele leuke en minder geslaagde verhaaltjes. Ik lag wel plat met het verhaal waarin Shin Chan in de bus naast een meisje zit dat misselijk is. En om haar te helpen raadt hij haar aan uit het raam te kijken. Het eerste wat ze zien is een doodgereden kat, lmfao.
Ultra Maniac 1
De nieuwste Yoshizumi is alweer erg aangename lectuur maar haalt het niet van haar reeksen die meer over de liefde handelen. Bij Ultra Maniac komt er het element magie bij en dat maakt het allemaal net dat ietsje kinderachtiger waardoor deze manga het shojo-genre voor meisjes niet overstijgt in tegenstelling tot bv. Marmalade Boy of Mint na Bokura.
20th Century Boys 1 - 4
Als ik negatief zou willen zijn zou ik zeggen: "dit is exact hetzelfde verhaals als Monster want iets groots staat te gebeuren ivm ne geniale crimineel en de enige die het kunnen tegenhouden moeten diep in hun herinneringen graven om het te kunnen verhelpen"
Soit ik wil niet negatief doen, want ook deze reeks is ronduit fantastisch!
Ok het verhaal mag dan volledig in de lijn van Monster liggen, Urasawa weet de spanning er weer perfect in te houden. Cliffhangers, sfeervolle tekeningen, alles is top. Volgend weekend wat volgende volumes inslaan se!
Gerrit http://www.shellac.be
-= I ain't gettin' in no plane fool! =-
-= Boards don't hit back! =-
-= Women are like mushrooms. Good ones make you trip, bad ones give you a headache =-
De gruwel uit voorgaand volume ruimt plaats voor een stevige portie training, waaruit alweer blijkt dat Gon en Kirua nog steeds broekventjes zijn op vlak van vechten. Bij wijlen was ik de draad wel kwijt, want Togashi analyseert weer alles tot in de puntjes. Yep, weer maanden hunkeren geblazen.
=-
=-
=-