NeeNee wrote:
Cat Shit One 1-3
De Tedere Jaren 1-2
Blue Spring
Planetes 1-5
Van De Tedere Jaren weet ik dat Koen het geweldig vindt, maar ik heb eigenlijk nog maar weinig andere meningen gezien. Cat Shit One is over de oorlog (toch?), maar ik weet niet of het goed is. Planetes wordt erg aangeprezen, maar is niet meer van de jongste. En Blue Spring ken ik niet, maar de titel maakt mij nieuwsgierig.

Heb alleen deel 1 van 'De Tedere Jaren' gelezen en had er eerlijk gezegd weinig genot van. Koen zelf omschrijft in zijn recensie uitstekend welke indruk de manga op me maakte.
Koen wrote:Taniguchi heeft echter toegankelijker werk geschreven. De twee hoofdpersonages zijn wat vreemd, wat moeilijk te doorgronden, stralen niet direct de warmte uit waardoor we als lezer gehecht aan hen raken. (...)
Als je er rekening mee houdt dat dit de eerste Taniguchi is die ik ooit las, lijkt Koen in de conclusie tot zijn recensie opnieuw spijkers met koppen te slaan; voorlopig hoef ik geen Taniguchi meer.
Koen wrote:De Tedere Jaren is een typische Taniguchi manga die in het verlengde ligt van zijn eerder werk. Deze manga lijkt me echter niet de ideale kennismaking met Taniguchi. Heb je nog nooit iets van Taniguchi gelezen, begin dan met iets als Herinneringen. Als je Taniguchi’s oeuvre wel reeds kent dan zal je ook deze Tedere Jaren omarmen en liefhebben.
'Cat Shit One' was me dunkt eerder een middelmatige (vooral) Vietnam-verhalenbundel; de katten en konijntjes verworden al snel tot een gimmick - goed dat het maar een korte reeks van vier delen bleef.
't Is niet noodzakelijk slecht, maar eerder... Niet memorabel.
Ergens zoek je het dan zelf door antropomorfe dieren in een oorlogssituatie te parachuteren, want je haalt je al snel vergelijkingen op de nek met het onovertroffen 'Maus' van Art Spiegelman.
'Planètes' gaat (aanvankelijk) over het alledaagse leven van de bemanning van een ruimtelijke reinigingsploeg en deint verder uit tot een eerder filosofisch/realistisch toekomstverhaal over ruimte-exploratie/ruimte-exploitatie dat tegelijkertijd een blik probeert te werpen op het menselijke innerlijke.
Klinkt ambitieus en lichtjes pretentieus, maar het wérkt meesterlijk wel - toch bij een ouwe vent als ik.
(Voor de liefhebbers, zie ook 'Dosei Mansion'/'La Cité Saturne'/'Saturn Apartments')
Tenzij we met zijn allen binnenkort met de tram naar de maan of Pluto kunnen, duurt het nog wel even voor 'Planètes' 'oud' aanvoelt. Hoe dan ook vormt wiezijnwe/watdoenwe/waargaanwenaartoe? een grote brok van het verhaal, op zich een tijdloos gegeven.
Ik vind het een meesterwerk ('t is van de hand van de auteur van het eveneens briljante 'Vinland Saga') - dus verwacht van mij geen onbevooroordeeld erm... oordeel.
'[...] I would never disrespect an egg. It gave up on being a chicken to be our breakfast.'
"Wicked Things" - John Allison