Guest review: Rave

[Brook500]

Hier is mijn review over mijn favoriete Mashima-reeks: Rave.

Mangaka: Hiro Mashima
Genre: Shonen
Status: compleet - 35 delen
Talen: Japans (origineel)(Kodansha)/Frans (Glenat)/Engels (eerst Tokyopop, dan Del Rey (laatste delen) & Kodansha)/ Duits (Egmont/momenteel 12 delen)/Italiaans (Star Comics/momenteel 29 delen)/ Spaans (geen informatie over de status)
Covers (franse)



Het verhaal speelt zich af in de fantasiewereld Song. 50 jaar geleden gebruikte Demon Card, een groep slechterikken, de kracht van Dark Bring om de wereld te vernietigen.
Er was maar één man die in staat was dat te voorkomen: Shiba. Hij kon met behulp van 7 Rave-artifacts de wereld redden van de ondergang.
Maar wanneer Rave en Dark Bring in contact kwamen kwam er een grote explosie en de Rave-artifacts verspreiden zich rond de wereld.
50 jaar later moet Haru Glory, een 16-jarige jongen, de taak van Rave-meester overnemen en de artifacts terugvinden.

Tijdens zijn avontuur krijgt hij hulp van enkele kompanen: Plue (een vreemde klein wezentje dat meer kan dan hij laat uitschijnen), Elie (een gokverslavende meisje met haar naam op haar linkerarm getatoeërd), Musica (leider van een bandietenbende), Griff (een andere vreemd wezen met perverte gedachten) en Jet (krijger van de dragonclan)
Ze komen snel sterkere tegenstanders tegen en Haru maakte grote vorderingen.
Later wordt de plot en tekenstijl nog aangenamer dan in 't begin van het verhaal.

Blijft bij mij nog altijd een sterke shonenreeks. Mashima's humor is altijd hilarisch en word ik nooit moe.
Het feit dat hij zelf zegt dat zijn tekenstijl beter en beter wordt, kan ik heel erg appreciëren.
Zijn reeksen worden nogal veel met One Piece vergeleken, maar ik vind dat er toch wel wat verschillen in beide reeksen zit. (Vraag mij niet wat, want het is al een jaar of drie geleden dat ik de serie heb afgerond).

Weer een reeks die ik nog eens moet herlezen. Alleen spijtig dat de uitgave van Glenat gespiegeld is.

[NeeNee]

Ah, een review van Rave! Daar zat ik al lang op te wachten.

Ik denk dat ik intussen ongeveer een kwart van de serie gelezen heb (niet in volgorde) en er zitten erg goede stukken in, maar jammer genoeg ook dingen die zo cliché zijn dat ik erbij in slaap val. Musica is mijn favoriete personage. Die twee (drie, vier...) rare beesten kan ik dan weer slecht hebben. Ik weet dat het een running joke is, maar toch.

Het doet mij eigenlijk niet zo heel veel aan One Piece denken... maar het is wel een heel klassieke shonen. Goed voor wie van het genre houdt.

[Berserker500]

Rave is altijd al één van mijn favorieten geweesd en als ik alle delen heb ga ik die zeker een herlees beurt geven.
Het is misschien geen wereld topper zoals One Piece maar het is tenminste niet eindeloos lang zoals bij veel Shonens.

[pietel]

goede middelmatige shonen, maar nooit echt geweldig. Die lelijke vreemde beesten zoals Plue en Griff vond ik ook altijd storend. Ik begrijp niet waarom je als tekenaar opzettelijk slecht getekende personages in je serie steekt. En natuurlijk is de serie volkomen voorspelbaar en heb je alles al duizend keer gezien, toch is het meeslepend.
waarschijnlijk omdat de personages sympathiek en grappig zijn.

[The Donkey]

heb de serie weer eens uit de kast getrokken omdat ik hem nu bijna compleet heb tot 22.
wat me erg opvalt is dat het verhaal niet echt lekker loopt, de belangrijke gevechten zijn vaak snel klaar,
en ik heb het gevoel dat er steeds weer wat bijbedacht word...
(meeste series die ik gelezen heb, plannen wat meer vooruit voor mijn gevoel)
veder heeft het wat trekjes van One Piece, maar meer dan dat zeker niet...