De Frans-Nederlandse uitgeverijen behouden over het algemeen het Japanse model (klein en met slipcover), terwijl de meeste Engelse uitgevers voor een simpele (geplastificeerde) kartonnen kaft en groter formaat gaan. Daarnaast zijn er nog de speciale gevallen zoals Nausicaä en Boeddha.
Dus - afgezien van authenticiteit - want zijn de voor- en nadelen van deze dubbele kaftjes in jullie ogen?
Mijn houding tegenover de slipcovers is dubbel. Langs de ene kant geeft het wel iets extra, langs de andere kant is het soms irritant bij het lezen (ik haal ze er meestal af) en is de kaft eronder kwetsbaarder want niet geplastificeerd. Andere voordelen zijn dat de cover vaak extra tekst bevat (commentaren van de auteur) en dat je ze als bladwijzer kunt gebruiken; nadeel is dat de kaftjes erg snel beschadigd geraken.
Over het algemeen kan ik zeggen dat ik alleen echt voorstander ben als de cover iets extra biedt, m.a.w. als de omslag en de tekening eronder niet precies hetzelfde zijn. Als dat wel het geval is mogen ze die kaftjes van mij wel net zo goed weglaten, want echt grote voordelen zie ik er niet in.





