barbapapa wrote:Hayate the Combat Butler 2
Het doet me niet veel, eerlijk gezegd. Het ziet er te "moe" uit, de grappen zijn vaak té otaku, en het verhaaltje stelt op zich niet veel voor. Vroeger zou ik dit misschien nog leuk gevonden hebben.
is uitendelijk wel jammer imo!op momenten zijn de grappen idd té otaku maar grotendeels kon ik ze toch waarderen!maar met de reeks zou je ook een klik moeten maken om em goed te vinden zoals bij andere reeksen waaronder bv haruhi suzumiya of het werk van tezuka(ik weet het een zeer slechte vergelijking maar eenderhoe)!
ontopic:
beck v2
op zich nog steeds niet slecht maar de gezicht uitdrukkingen werken me enorm hard op de zenuwen voor een of andere reden.
Damned dit is verslavend wel deze keer niet veel humor ^^ maar de actie en spanning maakt veel goed.
Dragonball 74
Nah zoals altijd leuk wilt meer ^^..
Dys 3
Schitterend gewoon, de manier waarop Moonkey zijn verhaal tekent is weer een latje hoger ben ook heel blij dat hij niet meer probeert om een hoop tekst op een pagina te krijgen maar gewoon minder gebruikt en het daardoor leuker maakt.
Ook heeft hij gags bijgevoegd zoals in FMA op het einde van de manga ^^.
Iedereen komt op zijn effen na de terugkeer uit Soul Society, maar veel tijd krijgen ze blijkbaar niet. Ik vond dat er een beetje veel zwans was voor ze terug aan het serieuze werk begonnen. Maar bon, het vervolg ziet er oed uit .
Ik ben toch ook blij dat Tonkam ze gaat heruitgeven. Heb ze wel geleend van Kenny toenertijd, maar kan me er niet veel meer van herinneren. En nu is ze nauwelijks nog te vinden in het Frans...
Death Note 10:
Tis weer wat beter maar helaas springen ze nu al te snel tot conclusies die minder goed gefundeerd overkomen als degene van in het begin. Het blijft het niveau van 9 aanhouden die een hele verademing was ivm 8.
Nodame Cantabile 1:
Even hilarisch als de anime omdat het knal hetzelfde is eigenlijl. De tekenstijl is wat schets-achtiger maar aangenaam. Deze reeks heeft imo gewoon veel charme en oogt sympathiek.
Genshiken 3:
Wat minder hilarisch als de vorige maar toch zeer leuke observaties en grappen.
Bazooko's Circus is what the world would be doing every Saturday night if the Nazis had won the war. This was the Sixth Reich.
-Raoul Duke AKA Hunter S Thompson.
Ik had eigenlijk een copy van Naruto verwacht tekenstijl lijkt er goed op maar toch betreed het één heel ander soort verhaal. Bij Naruto vind ik het verhaal nogal licht zeker als je het bekijkt wat is het doel nu.
Naruto draait eigenlijk vooral om dat hij één Hokage wilt worden, terwijl ik het gevoel heb na één manga dat het bij Satan 666 om meer draait.
Ik weet niet met welke manga ik deze zou vergelijken zeker omdat ik na één manga nog niet heel veel weet. Komen er ander personage's bij de groep? Blijft het verhaal zo interessant? ....... Tot zover zie ik het een mix als One Piece (op gebied van het komisch gedeelte) en Naruto maar dat is weak om té denken na één manga té gelezen te hebben ...........
Nice. Een gevecht met interssante ontwikkelingen en een kijkje in de jeugd van Gen. Zo leuk dat ik, volledig uitgeput, het toch uitkreeg voor ik in slaap viel .
Jin is echt een veel interessanter personage als Koga. De opbouw is tot nu toe van epische proporties, geen enkel aspect bleef onderbelicht... 't wordt nu tijd dat het eens goed losbarst. Mooie opener, btw
Jin is echt een veel interessanter personage als Koga. De opbouw is tot nu toe van epische proporties, geen enkel aspect bleef onderbelicht... 't wordt nu tijd dat het eens goed losbarst. Mooie opener, btw
Enkel spijtig dat de reeks een Hunter x Hunter tour is opgegaan
Al "on hiatus" voor een dik half jaar ofzo...
Cromartie goes Planet of the Apes, een werkelijk adembenemend avontuur met Hayashida . 't was ook zalig om de 5 Four Great Ones nog eens terug te zien. Toch zal het nooit meer zo geniaal zijn als in de eerste volumes, vrees ik...
Een verzameling van half in mekaar geweven verhaaltjes van Inio Asano. 'Als je vanuit het donker in het licht treedt, ziet alles er mooier uit'. Zo zou ik de feeling omschrijven. Voeg daar nog een paar zeer herkenbare emoties/situaties aan toe en je hebt een schitterende manga.
Cromartie goes Planet of the Apes, een werkelijk adembenemend avontuur met Hayashida . 't was ook zalig om de 5 Four Great Ones nog eens terug te zien. Toch zal het nooit meer zo geniaal zijn als in de eerste volumes, vrees ik...
Eerlijk gezegd ben ik ook gestopt ze te kopen na nummer 8... Ik ben er nog altijd enorm fan van, maar ben stilaan ook overtuigd dat een reeks nooit even grappig kan blijven. Bij Yakitate was dat ook al het geval, de laatste 10 volumes zijn daar een maat voor niets :/