Doubt ~[Kana]

[NeeNee]

... Hm~, ik ben niet zo enthousiast eigenlijk. Het concept is interessant (duh, I love Mafia), maar de personages worden wel erg vluchtig geïntroduceerd en het spel verloopt nogal chaotisch. Ik snap ook niet waarom iedereen er vanuit gaat dat de dader een van hen moet zijn, ik bedoel, iedereen kan wel zo'n bericht schrijven.

Bovendien erg jammer dat er vrijwel vanaf de eerste pagina al inhoudelijke fouten in de vertaling staan.
- p. 3: "... zouden die nacht alle konijnen door de wolf doodgebeten worden." -> Dit is natuurlijk fout. In Rabbit Doubt (/Weerwolven/Mafia) sterft één persoon elke nacht, niet allemaal tegelijk. Anders zou het spel altijd na twee nachten gedaan zijn.
- p. 19: "Wat is er, Mitsuki?" -> Um, die persoon waar je het tegen hebt heet Yuu. De vraag die je zoekt is "Wat is er met Mitsuki?"

Een enigzins teleurstellend begin dus. Het is goed dat de reeks maar vier delen telt (dat houd ik wel vol), maar een topper in het genre zou ik het toch niet meteen noemen.

Britt, als je dit goed vond, Liar Game is nog veel beter.

[NeeNee]

Ik wilde het boek nog een tweede kans geven en heb het nog een keer gelezen, maar mijn mening is er niet echt op vooruit gegaan.

Het probleem zit hem dus bij de personages. In een reeks als deze moet je ervan uitgaan dat zo ongeveer iedereen doodgaat, dus het is wijzer om je niet te veel aan de personages te hechten (ik heb er in elk geval een gloeiende hekel aan als een personage waar ik een sterke band mee voelde omgelegd wordt). De enigen die min of meer 'veilig' zijn, zijn de hoofdpersonages, maar dat zijn nou net met voorsprong de twee saaiste van het hele stel. Meer zelfs, die wannabe-politieagente is ronduit irritant. Ik zit al de hele tijd te hopen dat iemand haar eens een kopje kleiner maakt, maar dan zul je dus net zien dat zij één van de laatste overlevenden wordt. Gah. -_-

Dus ja. Bij een reeks die (weliswaar indirect) zo personage-gericht is als deze, is een kleurloze hoofdrolspeler best wel een probleem. Verder snap ik ook totaal niet waarom dingske tegen de anderen verzwijgt dat hij geen code heeft; dat maakt hem toch net minder verdacht? Alsof de wolf ooit zo gemakkelijk herkenbaar zou zijn. Of denk ik nu teveel als een professional?

Maar goed, op zijn minst is de plot wel degelijk, want ik heb vooralsnog geen idee wie het gedaan heeft. Het zou natuurlijk ook wel ongelofelijk triestig zijn al ik dat wel al wist.

[Koen]

Op 7 december 2011 verschijnt Doubt 2 in het Nederlands. Lees hier de review van dit alweer spannende volume!

Zes vrienden kwamen terecht in een afgesloten instelling waar ze één voor één voor de bijl lijken te gaan. Al snel wordt duidelijk dat één van hen een wolf is die hen allemaal wilt vermoorden. Maar wie is deze mol? En waarom koestert hij een dergelijk moordachtige wrok tegen de rest van de groep?

De lezer stelt zich in dit tweede volume dezelfde vragen als de personages en dat zorgt voor een leuke zoektocht naar de dader. Ook in dit volume moet er weer iemand het onderspit delven en het kransje verdachten wordt alsmaar kleiner naarmate de doden van de lijst geschrapt mogen worden. Iets in hun verleden moet de dader tot wanhoop gedreven hebben, maar wat?

Ik heb een voorkeur voor vlot weglezende manga en Doubt 2 leest echt als een trein. De vaart zit er goed in en je vraagt je als lezer af of je nu op het goede spoor zit of gewoon op het verkeerde been wordt gezet. Alle opties probeer je te analyseren maar duidelijkheid is nog niet voor dit volume…

Kana levert een perfect boekje af en Yoshiki Tonogai bevestigt al het aangename van het eerste deel. Benieuwd naar meer!

[Britt_]

Amai ben ik dan zo'n snelle lezer dat ik over die schrijffouten die NeeNee post, overlees?

Aniways ik had hem al eens volledig via scanlations gelezen ondertussen, een tijdje voor de nederlandse dan in de winkel lag, maar ik ben best tevreden over het vertaal-resultaat van de eerste ^-^ Nu afwachten met het tweede volume dat ik ongetwijfeld weer zal kopen. Al is het maar om de Nederlandse markt te steunen. In elk geval zou ik graag meer van dit soort manga's in de rekken willen zien.

[pietel]

Ik heb zin om deze serie op te geven, maar waarschijnlijk koop ik de volgende twee delen ook nog wel omdat ie dan mooi compleet is.
Kartonnen personages, chaotische vertelstijl, en voorlopig nog geen glimp opgevangen van een ingenieuze plot (het enige dat deze serie ietwat kan redden).
Alle gebeurtenissen voelen volledig willekeurig aan en de dialogen ongeloofwaardig. Af en toe een beklijvend moment ja, maar ook niets meer.

[mangazot]

Bovendien erg jammer dat er vrijwel vanaf de eerste pagina al inhoudelijke fouten in de vertaling staan.
- p. 3: "... zouden die nacht alle konijnen door de wolf doodgebeten worden." -> Dit is natuurlijk fout. In Rabbit Doubt (/Weerwolven/Mafia) sterft één persoon elke nacht, niet allemaal tegelijk. Anders zou het spel altijd na twee nachten gedaan zijn.

Dat is volgens mij geen fout. DIe inleiding vertelt niet wat er in Rabbit Doubt gebeurt. Het vertelt gewoon een verhaal van een wolf die in een groep konijnen is geïnfiltreerd, en blijkbaar gebeurt het in dat verhaal anders dan in het spel Rabbit Doubt.
Dat kan toch?
Er is geen enkele reden waarom het in Rabbit Doubt precies zo moet gebeuren als in dat inleidende verhaaltje.
Er is dan ook geen enkele reden waarom het in de manga Doubt precies zo moet gebeurena ls in dat inleidende verhaaltje of als in het spel Rabbit Doubt. (tadáám!)

- p. 19: "Wat is er, Mitsuki?" -> Um, die persoon waar je het tegen hebt heet Yuu. De vraag die je zoekt is "Wat is er met Mitsuki?"

En waarom zou die vraag niet tot Mitsuki gericht zijn?
Mitsuki heeft net die sigaret uit iemand z'n mond gerukt. Dan is het toch normaal dat je aan Mistuki zelf vraagt wat er aan de hand is?
Maar het zou wel gemakkelijker te volgen zijn geweest als er stond "Wat is er met Mitsuki?" en dat werd gevolgd door "Ze is nogal... serieus", maar onmogelijk is het niet: iemand vraagt aan Mitsuki wat er aan de hand is, en iemand anders antwoordt dat ze nogal serieus is.
Kan wel, hoor.

[mangazot]

Het probleem zit hem dus bij de personages. In een reeks als deze moet je ervan uitgaan dat zo ongeveer iedereen doodgaat, dus het is wijzer om je niet te veel aan de personages te hechten

Helemaal niet! Je moét juist sympathie hebben met de personages, anders is het helemaal niet spannend! Het is precies de kans dat een sympathiek personage wordt ge****** en ver********* en [ZELFS HET BEGIN IS ONTOELAATBAAR!!] waardoor het spannend is. Doubt is toch horror? Het is geen wandeling in de wei.

[mangazot]

Verder snap ik ook totaal niet waarom dingske tegen de anderen verzwijgt dat hij geen code heeft; dat maakt hem toch net minder verdacht? Alsof de wolf ooit zo gemakkelijk herkenbaar zou zijn. Of denk ik nu teveel als een professional?

Nee, je denk te veel als iemand die zich niet kan inbeelden dat iemand bang is als blijkt dat hij van de anderen afwijkt, en dat ze hem daarom verdacht kunnen vinden. Het is manga, weet je, Japans. Japanners zijn nogal conformistisch (bah, bijna ieder lid van de wereldbevolking is comformistisch, maar Japanners schijnen het meer te hebben dan anderen).

Want, geef toe: de wolf zou verzwijgen dat hij geen code heeft, dus de wolf zou zeggen dat hij geen code heeft. Dus de wolf heeft geen code en kan de verdenking van zich afwentelen door toe te geven dat hij geen code heeft. Met andere woorden: de wolf zal de verdenking van zich afwentelen door zich kenbaar te maken als iemand die geen code heeft. Dus wie toegeeft dat hij geen code heeft, is verdacht, want hij doet precies wat de wolf zou doen als hij geen code had.
Je belandt gewoon in een cirkelredenering (een vieze cirkel, heet dat, ).
(je moet Death Note eens lezen, dat staat vol met dat soort vieze redeneringen )

Het enige waarop de codeloze (de code-loser, ) zich voor zijn keuze kan baseren, zijn zijn emoties. Hoe hij ook redeneert, uiteindelijk zullen het zijn emoties zijn die de doorslag geven, want er is geen enkele volkomen rationeel verantwoorde keuze mogelijk.

[mangazot]

Amai ben ik dan zo'n snelle lezer dat ik over die schrijffouten die NeeNee post, overlees?.

Ze had het niet over schrijffouten, maar over inhoudelijke fouten.

[NeeNee]

Bovendien erg jammer dat er vrijwel vanaf de eerste pagina al inhoudelijke fouten in de vertaling staan.
- p. 3: "... zouden die nacht alle konijnen door de wolf doodgebeten worden." -> Dit is natuurlijk fout. In Rabbit Doubt (/Weerwolven/Mafia) sterft één persoon elke nacht, niet allemaal tegelijk. Anders zou het spel altijd na twee nachten gedaan zijn.

Dat is volgens mij geen fout. DIe inleiding vertelt niet wat er in Rabbit Doubt gebeurt. Het vertelt gewoon een verhaal van een wolf die in een groep konijnen is geïnfiltreerd, en blijkbaar gebeurt het in dat verhaal anders dan in het spel Rabbit Doubt.
Dat kan toch?
Er is geen enkele reden waarom het in Rabbit Doubt precies zo moet gebeuren als in dat inleidende verhaaltje.
Er is dan ook geen enkele reden waarom het in de manga Doubt precies zo moet gebeurena ls in dat inleidende verhaaltje of als in het spel Rabbit Doubt. (tadáám!)

In het spel is het één per nacht, in het boek is het één per nacht, maar in de inleiding is het opeens anders? Dan is het toch geen zinnige inleiding?

Bovendien staat het op scanlations die ik gevonden heb wél juist, dus ik ben er vrij zeker van dat het gewoon een vertaalfout is.

- p. 19: "Wat is er, Mitsuki?" -> Um, die persoon waar je het tegen hebt heet Yuu. De vraag die je zoekt is "Wat is er met Mitsuki?"

En waarom zou die vraag niet tot Mitsuki gericht zijn?
Mitsuki heeft net die sigaret uit iemand z'n mond gerukt. Dan is het toch normaal dat je aan Mistuki zelf vraagt wat er aan de hand is?
Maar het zo wel gemakkelijker te volgen zijn geweest als er stond "Wat is er met Mitsuki?" en dat werd gevolgd door "Ze is nogal... serieus", maar onmogelijk is het niet: iemand vraagt aan Mitsuki wat er aan de hand is, en iemand anders antwoordt dat ze nogal serieus is.
Kan wel, hoor.

Maar ze had het tegen Yuu. Ze boog zich naar hem toe om in zijn oor te kunnen fluisteren. Dat doe je niet als je het tegen iemand anders hebt.

Het probleem zit hem dus bij de personages. In een reeks als deze moet je ervan uitgaan dat zo ongeveer iedereen doodgaat, dus het is wijzer om je niet te veel aan de personages te hechten

Helemaal niet! Je moét juist sympathie hebben met de personages, anders is het helemaal niet spannend! Het is precies de kans dat een sympathiek personage wordt ge****** en ver********* en [ZELFS HET BEGIN IS ONTOELAATBAAR!!] waardoor het spannend is. Doubt is toch horror? Het is geen wandeling in de wei.

Ik zeg niet dat je er geen sympathie mee mag hebben, alleen dat je je er beter niet teveel aan kunt hechten. Net zoals je je in elke detective beter niet teveel aan de betrokkenen kunt hechten, aangezien het niet ondenkbaar is dat ze vermoord worden en/of zelf moordenaars blijken te zijn.

[mangazot]

In het spel is het één per nacht, in het boek is het één per nacht, maar in de inleiding is het opeens anders? Dan is het toch geen zinnige inleiding?

Waarom niet?

Bovendien staat het op scanlations die ik gevonden heb wél juist, dus ik ben er vrij zeker van dat het gewoon een vertaalfout is.

Ja, dat is wat anders...

[NeeNee]

Verder snap ik ook totaal niet waarom dingske tegen de anderen verzwijgt dat hij geen code heeft; dat maakt hem toch net minder verdacht? Alsof de wolf ooit zo gemakkelijk herkenbaar zou zijn. Of denk ik nu teveel als een professional?

Want, geef toe: de wolf zou verzwijgen dat hij geen code heeft, dus de wolf zou zeggen dat hij geen code heeft. Dus de wolf heeft geen code en kan de verdenking van zich afwentelen door toe te geven dat hij geen code heeft. Met andere woorden: de wolf zal de verdenking van zich afwentelen door zich kenbaar te maken als iemand die geen code heeft. Dus wie toegeeft dat hij geen code heeft, is verdacht, want hij doet precies wat de wolf zou doen als hij geen code had.
Je belandt gewoon in een cirkelredenering (een vieze cirkel, heet dat, ).
(je moet Death Note eens lezen, dat staat vol met dat soort vieze redeneringen )

Een vicieuze cirkel.

En de wolf zou niet verzwijgen dat hij geen code heeft. De wolf heeft het spel gemààkt, hij zou zichzelf gewoon een code gegeven hebben als alle anderen. Als hij dat zou vergeten zou hij ongelofelijk stom zijn, en je moet er nooit van uitgaan dat de wolf stom is.

Het enige waarop de codeloze (de code-loser, ) zich voor zijn keuze kan baseren, zijn zijn emoties. Hoe hij ook redeneert, uiteindelijk zullen het zijn emoties zijn die de doorslag geven, want er is geen enkele volkomen rationeel verantwoorde keuze mogelijk.

Hij heeft het spel eerder gespeeld. Hij weet dat Burgers niet horen te liegen tenzij ze er een goede reden voor hebben. "Ik weet niet wat ik moet doen" is geen goede reden, dus dan lieg je niet.

In het spel is het één per nacht, in het boek is het één per nacht, maar in de inleiding is het opeens anders? Dan is het toch geen zinnige inleiding?

Waarom niet?

Omdat een inleiding een idee moet geven van hetgeen wat er volgt. Dat is het doel van een inleiding. Als je dan in de inleiding het omgekeerde gaat vertellen van in het boek zelf, dan is het als introductie dus volkomen nutteloos.

Je kunt trouwens best meerdere quotes in één post steken, weet je. Dan hoef je geen vijf keer achter elkaar te posten.

[NeeNee]

Doubt 2
Goh, wat zal ik zeggen? Het is meeslepend, dat wel. Maar de personages zijn niet erg beklijvend, en af en toe moeilijk te begrijpen. Bovendien snap ik niet hoe ze hier nog twee boeken mee gaan vullen, wat er is nu al vrijwel niemand meer over.

Ik heb zin om deze serie op te geven, maar waarschijnlijk koop ik de volgende twee delen ook nog wel omdat ie dan mooi compleet is.
Kartonnen personages, chaotische vertelstijl, en voorlopig nog geen glimp opgevangen van een ingenieuze plot (het enige dat deze serie ietwat kan redden).
Alle gebeurtenissen voelen volledig willekeurig aan en de dialogen ongeloofwaardig. Af en toe een beklijvend moment ja, maar ook niets meer.

Die chaotische vertelstijl is anders vrij realistisch voor een Rabbit Doubt game. Het is altijd een hoop beschuldigingen over en weer en niet weten wat je moet geloven.

Met de kartonnen personages ben ik het eens, en het ingenieuze plot kan ik wel raden. Al bij al vind ik het zo slecht nog niet, je krijgt best veel hints om mee te werken (maar niet zoveel dat het overduidelijk wordt).

Mijn voorspelling? [LEES DIT NIET ALS JE ZELF NOG WILT RADEN] Haruka is al dood en Mitsuki is de wolf. Of misschien is het Yuu zelf wel, en dan kijgen we een Tomato Surprise.

[mangazot]

Mijn voorspelling? [LEES DIT NIET ALS JE ZELF NOG WILT RADEN] Haruka is al dood en Mitsuki is de wolf. Of misschien is het Yuu zelf wel,

Onhouden we.
Maar je doet al twéé voorspellingen...
Dus zo gemakkelijk voorspelbaar is het niet.
Misschien moeten we een weddenschap afsluiten?

[NeeNee]

Mijn voorspelling? [LEES DIT NIET ALS JE ZELF NOG WILT RADEN] Haruka is al dood en Mitsuki is de wolf. Of misschien is het Yuu zelf wel,

Onhouden we.
Maar je doet al twéé voorspellingen...
Dus zo gemakkelijk voorspelbaar is het niet.
Misschien moeten we een weddenschap afsluiten?

Mijn voorspellingen vullen elkaar aan. Als de tweede waar is, dan de eerste hoogstwaarschijnlijk ook.

En ik wil er best om wedden, hoor. Maar denk erom dat je de oplossing hier niet verklapt (ook geen hints!) tot het laatste deel verschenen is, want ik wil niet gespoild worden.