Mangaheuvel

Mahoromatic v3-6
vind een zalige reeks, super grappig en cute met heel wat fanservice ^_^
characters zijn zo leuk allemaal; seizoen 1 van de anime valt ook aan te raden, maar ipv seizoen 2 ook te kijken schakel je beter over naar de manga (of lees die direct van de start, all the fun's in here)

I''s v2
nog zo een schitterende reeks, de art van Katsura is gewoon om op te kwijlen (en niet alleen de ecchi stukjes ;p); kan gewoon NIET wachten op volume 3

Blackjack 9
Weer hetzelfde stramien aan kortverhaaltjes. Spijtig dat uitgeverij Asuka hier voor één keer geen interessante teksten meepubliceert over het leven van Tezuka. Altijd interessant om lezen in de andere volumes.

Effe een inhaalbeweging gedaan op vakantie:

Trigun Maximum 4
De eerste reeks was beter, maar toch zeer vermakelijk cyberpunk.

Sanctuary 10 - 11 - 12(fin)
Tokai krijgt de Oscar voor beste bijrol in een manga ever!
Wat anderen ook mogen beweren, dit is één van de beste manga's die ik ooit gelezen heb. En ook het einde is sterk en zoals het hoort.
Super werk, absolute aanrader voor wie van heerlijk maffia macho gedrag houdt.

Blue Indigo 11-12
De reeks begon een beetje soft en afgezaagd te worden maar sinds volume 10 zijn er een aantal verrassende wendingen. Hier en daar kleine hints van een groot geheim in de Hanabishi familie... veel potentieel. De toekomst zal uitwijzen hoe sterk de reeks is, maar het ziet er in ieder geval veelbelovend uit.

Naruto 18
Blijven gaan! Zoals eerder gezegd, weg van al dat gevecht, wedstrijd, dragon-ball-achtig gezever. Sterk psychologisch op de personages gericht verhaal komt weer boven. Houden zo!

20th Century Boys 6-7
Naoki Urasawa, need I say more? Schitterend! Overtreft in de manier van vertellen Monster. Als je dit niet leest mis je een dijk van een manga.

Shonan Junaï Gumi 1 (Young GTO)
Heeft niks met GTO te zien. Maar, zelden zo gelachen met een manga! Hilarisch puberaal gezever, prachtig om te lezen. Fujisawa gebruikt humor waar ik wel van hou: TETTEN! Nee het zal wel eerder de mannelijke lezers aanspreken, maar echt TE geestig gewoon. (probeer maar eens een griet te versieren terwijl je lul uit je speedo hangt zonder dat je het ziet)

Niji-iro Tohgarashi 11
Het einde van mijn eerste Adachi-reeks (ik reken de kortverhaaltjes van Short Program er natuurlijk niet bij). Ik kan welgemeend zeggen dat ik dit een zeer goede manga vind, en ook het einde past volledig bij de manier van vertellen van Adachi. Wat mij betreft moet NIT niet onderdoen voor een Katsu!... over Rough en Touch zwijg ik nog even...

Touch 2
Haaa, dat heerlijke gezapige tempo van Adachi, toch echt wel om weg te dromen. Neem die schitterend subtiele humor er nog bij en het is compleet

Ultra Maniac 2
Ik apprecieer het werk van Yoshizumi zeker, maar dit album stelt me wat teleur. Ik heb de indruk dat het allemaal wat te snel gebeurd, dat het wat té 'holderdebolder' is... misschien komt het omdat ik dit deel las vlak na de lectuur van Touch 2, maar toch... één van de dagen herlees ik het nog eens om te zien of het niet mijn humeur van de dag was ofzo...

Mär 1-2
Enorm veelbelovende shonen manga. Het is van de mangaka van Flame of Recca, het is zalig getekend en het speelt zich allemaal af in een feërieke wereld waar er een grote oorlog op stel staat. Eentje om in het oog te houden.

Heb een aantal volumes van Mär gelezen
vond het allemaal nogal wat... routine-werk imo; werd niet echt enthousiast van het hele design die ik wat ongeinspireerd vond
nuja, Flame of recca was ook niet echt een reeks die mij kon bekoren
niet slecht allemaal, maar blinkt niet echt in iets uit

Ik ben van de oude generatie Barba Ik heb liever een aangenaam shonentje 'pas prise de tête' lijk ze zeggen dan het ongelofelijk flauwe Naruto.

Natuurlijk is Mâr nog slechts twee volumes ver, een shonen heeft het vaak moeilijk om de kwaliteit enkele tientallen volumes hoog te houden. Kijk naar mankin dat toch wel erg veelbelovend vertrok en dan na tien volumes en de start van het Shaman Fight volledig de mist ingaat. Groar.

Ieder z'n ding laat ons zeggen

wel ja, Dragonball was mijn eerste grote liefde; als je het over oude generatie hebt
en daaruit zijn Naruto, Bleach en One Piece gegroeid qua nieuwe generatie (3 mangakas die dikke Toriyama fans zijn)...
reeksen die nu mijn hart hebben gewonnen

Urusei Yatsura 2
Haaaa... Rumiko Takahashi... ik ben er nog altijd niet goed uit waarom ik haar zo goed vind... waarschijnlijk één of andere bacterie...

Tsuru 1
Toen ik begon met manga's stond Stratège lang op m'n verlanglijstje, maar altijd net achter één of twee reeksen die ik absoluut wilde hebben... gevolg: ik heb Stratège steeds links laten liggen en dus nooit iets kunnen meepikken van Hideki Mori...
Het leek dezelfde kant op te gaan met Tsuru, maar ik kon toch niet moeilijk gaan doen over 3 delen?
Welnu, grafisch heeft het mij enorm verrast... ik kan me niet herinneren dat Stratège me zo had geïmponeerd toen ik die doorbladerde, maar Tsuru is toch een stukje kunst.... wat het verhaal betreft ben ik niet helemaal overtuigd. Pas op, ik vind het absoluut niet slecht, maar momenteel nog iets te zwart-wit en wat moeilijk naar voren gebracht vind ik... ik weet niet goed hoe het uit te leggen, maar het leek me af en toe wat te 'artificieel', te 'geforceerd'... maar het einde van dit deel doet me vermoeden dat deel twee en drie waarschijnlijk wel volledig de verwachtingen zullen inlossen... in afwachting daarvan ga ik nog wat staren op die tekeningen...

Herlectuur GTO 1-12
In de helft
Het blijft heel leuk om te lezen. Ik bulder minder dan de eerste keer dat ik deze reeks las, maar het is toch nog goed genoeg voor elke keer een 200-tal bladzijden idiote humor en bijgevolg en grote glimlach op mijn smoeltje...
Ik moet wel toegeven dat de eerste delen, alhoewel er goede dingen tussen steken, niet helemaal overtuigend zijn. Pas vanaf Onizuka zijn vast klasje heeft wordt het allemaal net iets erover, en dat is wat mij betreft de grootste charme van GTO... vreemd als ik het zo zeg ...

GTO was leuk
tot ik Cromartie High School ontdekte ;p

zelf laatste paar hoofdstukken van Zetman uit
wel, Katsura zn art is Super. en deze reeks heeft belachelijk veel potentieel
het is enkel nog wat vroeg om er echt wat van te zeggen

Neon Genesis Evangelion 7
Argh, de vorige twee delen waren subliem, dit is alweer wat minder. Niet vreemd aangezien de robotjes en engeltjes weer wat meer centraal staan. Maar het positieve is dat ik niet steeds cynisch moest lachen als die engel in beeld kwam (of op papier, hoe je het wil)...
Al bij al viel dit deel best mee, maar ik weet dat het beter kan...

Tsuru 2-3
Grafisch laat Mori een paar steekjes vallen (proportioneel vooral: kijk maar eens naar de scene waar Tsuru triomfantelijk aan de railing van het schip staat), maar algemeen toch nog indrukwekkend.
Het verhaal is inderdaad volledig in gang geschoten en zit zeer degelijk in elkaar. Enig minpuntje blijft het ietwat geforceerde dat ik steeds terugvind. Daarmee bedoel ik vreemde overgangen van scenes of gewoon te snelle opeenvolging van acties (iets wat me in de Europese strip wel eens stoort).
Maar geen gezever: Tsuru is meer dan degelijk!
En die twee extra verhaaltjes zijn ook niet mis...

SaiKano v1-2

De art van Shin Takahashi is gewoonweg een lust voor het oog, heel sketchy which I like. En dan heb je nog een pracht van een verhaal om het te ondersteunen.

...pas op Chise hang tegen het laatste volume zwaar uw keel uit zenne :p

Gerrit wrote:...pas op Chise hang tegen het laatste volume zwaar uw keel uit zenne :p

heb er al 4 van de 7 uit en heb nog geen last ondervonden er van =p