Hoe ben je geïnteresseerd geraakt in manga/anime?

[Gurenn]

9-11 jaar: Pokémon wordt een ongekende rage in Europa, 'follow-the-leader'-effect leidt tot meer anime op tv (zoals Digimon en Dragon Ball Z).
12-14 jaar: Vader nam internet, zo kwam ik al snel bij Nederlandse fansites terecht zoals Anime Paradijs en Anime Wolken, en uiteindelijk ook de daarbij horende forums.
15-17 jaar: Contacten op die forums gelegd en via hun enthousiasme nieuwsgierig geworden naar andere anime. Heilige kennis verworven over hoe je aan anime kunt komen die niet op tv is (zonder ervoor te betalen, of wat dacht je van een vijftienjarige >_>). In eerste instantie ging ik op zoek naar de in Vlaanderen niet uitgezonden afleveringen en nieuwe seizoenen van anime die hier wel op tv kwamen, maar bij het torrenten stuitte ik al snel op de befaamde uploadlimiet van een paar honderd MB per maand die toen nog erg problematisch was bij Telenet. Dan maar op YouTube en DailyMotion kijken, tijdens die 24 uur per week wanneer ik bij mijn vader was... Een paar keer kreeg ik van Nederlandse vrienden wel wat gebrande DVD's doorgestuurd waardoor ik thuis wat meer kon kijken (bij mijn moeder had ik in eerste instantie helemaal geen internet en toen ze dat wel nam was dat het goedkoopste abonnement van 1 GB data per maand, dat was zelfs voor regulier gebruik zonder streaming of downloaden hopeloos).
Tegelijkertijd kreeg ik een crush op iemand op het Anime Safari Forum en die vroeg me dan naar een meeting te komen. Eerste contact met andere fans IRL gelegd en verscheidene forummeetings bezocht.
Interesse in Japan als land buiten anime om borrelde ook op. Ik heb toen weliswaar veel kennis vergaard, maar het leidde toch ook tot weeaboo-gedrag.
18-19 jaar: Toen ik meerderjarig werd kwam internetbankieren binnen handbereik, dus abonnement op AniWay genomen en mijn eerste merchandise besteld. Eerste keer naar FACTS met wat van die forumvrienden, maar dat was teleurstellend. Daarna naar Tsunacon, wat werd georganiseerd door dezelfde gozer die ook mijn eerste forummeetings organiseerde. Daar voelde ik me een stuk meer thuis en het gevoel borrelde wel op dat we zoiets misten in België. Ondertussen had mijn moeder een duurder internetabonnement genomen omdat er bij het vorige toch telkens bijbetaald moest worden voor extra data. Telenet had tegen dan overigens geen aparte upload- en downloadlimiet meer, maar een gecombineerde datalimiet, waardoor torrents bruikbaar werden. Hierdoor had ik meer mogelijkheden aan mijn anime fix te komen.
20-21 jaar: Eerste keer op Abunai! geweest, wat nog veel indrukwekkender was dan Tsunacon. Met Hasshin! kwam er ook (eenmalig) het eerste J-culture event in Vlaanderen. Via het AniWay-forum werden ondertussen ook Belgische meetings georganiseerd, waardoor ik in contact kwam met de Vlaamse cosplay community. Atsusacon werd opgestart en zocht nog staffleden, met het gebrek aan iets als Tsunacon en Abunai! in België in het achterhoofd op de kar gesprongen.
22-24 jaar: Nadat ik een baan had gevonden kwam er geld binnen, dus kon ik meer merchandise kopen en ben ik zelf beginnen cosplayen. Ook naar AnimeCon beginnen gaan net toen die wat zuidelijker kwamen in Den Haag, ondertussen kon ik overigens ook een hotelkamer betalen. Uiteindelijk bij Atsusacon een bestuursrol opgenomen toen daar wat andere mensen vertrokken.
25-... jaar: Alleen gaan wonen in Antwerpen, interesse in zelf cosplayen begon af te nemen. De cosplay community begon er toen overigens ook alleen maar op achteruit te gaan (ironisch genoeg net toen of misschien wel doordat goed materiaal en tutorials voor cosplay toegankelijker werden en de kwaliteit van cosplays erop vooruit ging). Eerste Japan-reis gemaakt, en een tweede en een derde, en... Interesse in bepaalde aspecten van Japan begon nog verder toe te nemen. Zo ging ik de betere Japanse keuken opzoeken in plaats van gewoon elke willekeurige sushibar in Gent uit te proberen zoals ik een paar jaar eerder nog deed. >_>
Waar de anime community als losse subcultuur is gaan verdwijnen (en hierbij heb ik het dan vooral over Nederland, in Vlaanderen is dat nooit echt een verenigde subcultuur geweest), zijn anime en collectables wel een stuk toegankelijker geworden dan voorheen. Ook andere aspecten van Japan buiten de popcultuur zijn nu overal. Voor workshops hoef je niet meer naar conventies, er zijn eigen events voor opgezet (Ichiba, Japan Fes, Belgium Sake Festival, ...) en qua keuken is er nu ook veel meer keuze.

In hoe ik die interesse in de toekomst verder zie ontwikkelen, zie ik niet veel verandering. Op zich zou ik er wel iets professioneels mee willen doen, maar een winkel zie ik niet zitten en anders weet ik zo even niet wat er levensvatbaar zou zijn. Verder stel ik me vragen bij de houdbaarheid van Atsusacon op lange termijn, zowel qua engagement bij de steeds meer slinkende staff als de vraag naar een dergelijk event bij bezoekers. En dan de vraag wat ik in de plaats zou doen mocht dat stopgezet worden, want het is ondertussen wel een onlosmakelijk deel van mijn identiteit geworden dat een groot gat zou achterlaten. Ik ga niet ontkennen dat ik toch wel een noodzaak voel om incontournable te zijn in de scene (iets dat blijkbaar heel weinig mensen voelen gezien het gebrek aan andere initiatieven).