Films
Moderators: Koen, jo, Kenny, Gerrit
Films
Toch even schrikken: Scarlett Johansson was niet noodzakelijk mijn eerste keuze geweest om Kusanagi te vertolken in een verfilming van 'Ghost In the Shell', maar die Amerikanen verkiezen wel eens meer iets/iemand die niet mijn voorkeur wegdraagt voor het ene of andere.
Zodus, reeds een kleine trailer beschikbaar op o.a. filmsite IMDB, waarin menig fan van de serie enkele iconisch scenes placht te herkennen.
Voor de filmkenners: Takeshi Kitano speelt Aramaki. (En volgens de plaatselijke 'weetjes'-rubriek was onze eigenste Matthias Schoenaerts een optie voor Batou. Maar ja, 'was'.)
Zodus, reeds een kleine trailer beschikbaar op o.a. filmsite IMDB, waarin menig fan van de serie enkele iconisch scenes placht te herkennen.
Voor de filmkenners: Takeshi Kitano speelt Aramaki. (En volgens de plaatselijke 'weetjes'-rubriek was onze eigenste Matthias Schoenaerts een optie voor Batou. Maar ja, 'was'.)
'[...] I would never disrespect an egg. It gave up on being a chicken to be our breakfast.'
"Wicked Things" - John Allison
"Wicked Things" - John Allison
- yatagarasu
- Posts: 160
- Joined: Thu Dec 30, 2010 2:30
- Location: Vlaanderen
Re: Films
Ik kijk er in ieder geval naar uit. Ik hoop ook dat ik achterna niet zeg van "en die scène is totaal anders in de anime" of "ze hebben daar de betekenis verdraaid". ![#Fade in :fadein:](./images/smilies/new_spiral.gif)
![#Fade in :fadein:](./images/smilies/new_spiral.gif)
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Ik had laatst de Kaze release (met Nederlandse ondertiteling, van het Frans) van de drie 20th Century Boys live-action films gekocht (voor een tientje!), dus dit weekend gekeken. Ik kende de films al: ik was toevallig destijds in Japan toen ze daar voor het eerst op TV werden uitgezonden (in drie opeenvolgende weken) en had ze toen gezien. Van de manga had ik toen slechts een gedeelte (wat in het Nederlands uit was) gelezen (ietsjes na de eerste tijdskip?) Maar zoals passend bij deze serie, kon ik me tien jaar na het kijken toch vrij weinig van het verhaal herinneren (wie was Vriend ook alweer?), dus het werd weer eens tijd om deze films te kijken.
En ik blijf dit toch een leuke trilogie vinden! Het is natuurlijk een stuk ingekort, aangezien het drie films zijn tegenover 20+ volumes aan verhaal en zeker de eerste twee films hebben een 'probleem' dat je ze echt niet kan zien als op zichzelf staande films (er wordt namelijk bar weinig bewerkstelligd door de 'helden' en je moet echt de rest zien om ook maar enige voldoening te krijgen), maar in z'n geheel brengt het een redelijk compacte, maar duidelijke versie van het verhaal. Van wat ik begrijp is het einde sowieso anders dan de manga, maar het werkt best goed hier en het is best leuk hoe de uiteindelijke "reveal" helemaal na de credits is gedaan. Het hielp trouwens dit keer wel dat ik ze in twee dagen heb gezien in plaats van drie weken, want toen had ik heel erg "Goh, wie was dat ook alweer? En welk gezicht hoorde ook weer bij die naam?" en zo. En meestal hoef je voor mij niet per se acteurs te vinden die lijken op de personages bij een verfilming, maar man, de casting hier is briljant. Mijn favoriet blijft Haruka Kinami als Kyoko Koizumi (dat klasgenootje van Kanna), wiens gezichtsuitdrukkingen echt bizar op de manga leken.
En ik blijf dit toch een leuke trilogie vinden! Het is natuurlijk een stuk ingekort, aangezien het drie films zijn tegenover 20+ volumes aan verhaal en zeker de eerste twee films hebben een 'probleem' dat je ze echt niet kan zien als op zichzelf staande films (er wordt namelijk bar weinig bewerkstelligd door de 'helden' en je moet echt de rest zien om ook maar enige voldoening te krijgen), maar in z'n geheel brengt het een redelijk compacte, maar duidelijke versie van het verhaal. Van wat ik begrijp is het einde sowieso anders dan de manga, maar het werkt best goed hier en het is best leuk hoe de uiteindelijke "reveal" helemaal na de credits is gedaan. Het hielp trouwens dit keer wel dat ik ze in twee dagen heb gezien in plaats van drie weken, want toen had ik heel erg "Goh, wie was dat ook alweer? En welk gezicht hoorde ook weer bij die naam?" en zo. En meestal hoef je voor mij niet per se acteurs te vinden die lijken op de personages bij een verfilming, maar man, de casting hier is briljant. Mijn favoriet blijft Haruka Kinami als Kyoko Koizumi (dat klasgenootje van Kanna), wiens gezichtsuitdrukkingen echt bizar op de manga leken.
Re: Films
Ik heb alleen maar de ... ahem... samenvatting? gezien. Dat was voor mij al voldoende.
'[...] I would never disrespect an egg. It gave up on being a chicken to be our breakfast.'
"Wicked Things" - John Allison
"Wicked Things" - John Allison
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Ik heb hem niet gezien, maar ik had het gevoel dat mensen er --relatief-- positief over waren. Om terug te komen op Ghost in The Shell, ik had hem gekeken toen-ie hier op TV kwam, maarre... het zag er visueel leuk uit, maar eigenlijk kwam alles wat wel interessant was uit de Oshii film (voorspelbaar, maar op zich vind ik de Oshii film lang niet zo leuk als SAC), en de originele twists werkten weer niet qua thema.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Pokémon Detective Pikachu eindelijk gekeken. Het verhaal is gebaseerd op de gelijknamige 3DS game, maar die was veel beter als detectiveverhaal, al zijn zowel de film als de game wel duidelijk gericht op kinderen. Op zich was de film wel geinig (Ryan Reynolds heeft lol als Pikachu), maar in de game hadden ze heel leuk detectiveplots met Pokémon gecombineerd: sommige 'misdaden' waren echt alleen mogelijk omdat ze gepleegd werden door Pokémon, en in de game moest je dan aanwijzingen verzamelen om te bedenken welke specifieke Pokémon de daad gepleegd kon hebben (bv. je kwam erachter dat een onzichtbare Pokémon de dader was en dan moest je kijken welke Pokémon welke vaardigheden had). De film heeft dat praktisch niet, en gaat echt alleen over hoe Tim en Pikachu een avontuur beleven terwijl ze erachter proberen te komen waar Tim's vader is gebleven en aan wat voor zaak hij werkte.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Mag ik hier ook over live-action series schrijven? Want om daar nou een aparte topic voor te openen...
Gister de eerste aflevering van de nieuwe Japanse drama Sherlock - Untold Stories gekeken. *Alweer* een drama die meer geinspireerd is door BBC's Sherlock dan de originele Holmes? M'n eerste reactie was natuurlijk een zucht, want hoewel series als Miss Sherlock en Himura Hideo wel leuk waren, had ik onderhand wel genoeg dat ze veel te duidelijk geinspireerd waren door Sherlock (alweer een lange jas?). Ook deze serie doet dat wel, al gaat het wel ietsjes verder met de antagonistische relatie tussen de Holmes en Watson figuren. Op zich heeft de serie wel wat te bieden: casting is goed, camerawerk en zo is goed. De vraag is of het echt Sherlock had moeten zijn? Maar eerlijk is eerlijk: de invalshoek is wel leuk gevonden: kennelijk worden de verhalen heel vrij geinspireerd door de verwijzingen naar zaken die we niet in de originele verhalen zien. Zo gaat deze eerste aflevering over een dokter die van het dak van het ziekenhuis is gevallen (geduwd) en in z'n maag vonden ze alleen een beetje peterselie en wat boter (en dat is wat de Holmes personage pakt). Dit is gebaseerd op een verwijzing in een van de Holmes verhalen:
Gister de eerste aflevering van de nieuwe Japanse drama Sherlock - Untold Stories gekeken. *Alweer* een drama die meer geinspireerd is door BBC's Sherlock dan de originele Holmes? M'n eerste reactie was natuurlijk een zucht, want hoewel series als Miss Sherlock en Himura Hideo wel leuk waren, had ik onderhand wel genoeg dat ze veel te duidelijk geinspireerd waren door Sherlock (alweer een lange jas?). Ook deze serie doet dat wel, al gaat het wel ietsjes verder met de antagonistische relatie tussen de Holmes en Watson figuren. Op zich heeft de serie wel wat te bieden: casting is goed, camerawerk en zo is goed. De vraag is of het echt Sherlock had moeten zijn? Maar eerlijk is eerlijk: de invalshoek is wel leuk gevonden: kennelijk worden de verhalen heel vrij geinspireerd door de verwijzingen naar zaken die we niet in de originele verhalen zien. Zo gaat deze eerste aflevering over een dokter die van het dak van het ziekenhuis is gevallen (geduwd) en in z'n maag vonden ze alleen een beetje peterselie en wat boter (en dat is wat de Holmes personage pakt). Dit is gebaseerd op een verwijzing in een van de Holmes verhalen:
Heel anders natuurlijk, maar op zich wel leuk dat ze dan iets bouwen rondom de trefwoorden peterselie en boter, en er dan zelf iets van proberen te maken. Dat gezegd hebbende was het verhaal niet echt heel bijzonder, maar hoop ik, gezien het potentieel, dat het de komende weken leuker wordt.You will remember, Watson, how the dreadful business of the Abernetty family was first brought to my notice by the depth which the parsley had sunk into the butter upon a hot day
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Intussen kijk ik nu zowel Sherlock - Untold Stories en de nieuwe serie van Jiko Keisatsu (ja, ik volg vaker drama dan anime per seizoen). Deze Sherlock voelt bij vlagen nog steeds als een soort bootleg BBC Sherlock (hoewel hier de Watson iets langer vijandig blijft tegenover de Sherlock), maar de invalshoek van het op obscure Holmes verwijzingen te baseren werkt steeds beter en beter. De derde aflevering introduceert een behind-the-scenes meesterbrein genaamd Moriya... die vast de Moriarty van deze serie is.
Jiko Keisatsu Hajimemashita was een prettige verrassing. De originele Jiko Keisatsu was één van de eerste Japanse drama's die ik ooit heb gekeken, over een agent die bij de afdeling verjaring werkt. Als hobby lost hij zaken die verjaard zijn, dus al lost hij de misdaad op, dan nog zijn er geen justitiële gevolgen voor de dader. Maar het is alweer twaalf jaar geleden sinds de laatste Jiko Keisatsu! Drie weken geleden was er een nieuwe special, maar ik had niet door dat dat ook fungeerde als een introductie voor een gehele nieuwe reeks. Volgens mij zijn is zo goed als iedereen van de oude cast terug, en er zijn ook nieuwe gezichten. Het is nog steeds een redelijk lichte detective, maar met een hoop humor en wat me nog het meest verbaast is dat Joe Odagiri en de meesten van de vaste cast nauwelijks anders lijken dan 12 jaar geleden O_o Met anime heb je wel vaker dat er vele jaren later opeens met dezelfde cast iets wordt gedaan en iedereen nog min of meer hetzelfde klinkt, maar met drama heb je dat niet zo vaak.
Jiko Keisatsu Hajimemashita was een prettige verrassing. De originele Jiko Keisatsu was één van de eerste Japanse drama's die ik ooit heb gekeken, over een agent die bij de afdeling verjaring werkt. Als hobby lost hij zaken die verjaard zijn, dus al lost hij de misdaad op, dan nog zijn er geen justitiële gevolgen voor de dader. Maar het is alweer twaalf jaar geleden sinds de laatste Jiko Keisatsu! Drie weken geleden was er een nieuwe special, maar ik had niet door dat dat ook fungeerde als een introductie voor een gehele nieuwe reeks. Volgens mij zijn is zo goed als iedereen van de oude cast terug, en er zijn ook nieuwe gezichten. Het is nog steeds een redelijk lichte detective, maar met een hoop humor en wat me nog het meest verbaast is dat Joe Odagiri en de meesten van de vaste cast nauwelijks anders lijken dan 12 jaar geleden O_o Met anime heb je wel vaker dat er vele jaren later opeens met dezelfde cast iets wordt gedaan en iedereen nog min of meer hetzelfde klinkt, maar met drama heb je dat niet zo vaak.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Gisteravond de film van Shijinso no Satsujin (Moorden in het Huis der Doden) gekeken, gebaseerd op het gelijknamige boek (er is ook een manga). Het boek was een grote hit, die alle grote prijzen in het mysteriegenre in Japan won (nooit eerder won dezelfde titel alle verschillende prijzen). De film volgt het boek best trouw en gaat over een reeks moorden die worden gepleegd in een hotel/pension dat aangevallen wordt door een grote golven zombies. De moorden lijken allemaal wel gepleegd te zijn door zombies (beten en zo), maar toch is het duidelijk dat er ook een mens betrokken moet zijn, maar hoe kan iemand nou zombies voor een moord gebruiken zonder zelf aangevallen te worden? De film heeft een typisch humoristische toontje die we o.a.kennen van de drama Trick; niet raar, want de regisseur heeft ook jaren gewerkt als assistent-regisseur aan Trick en andere series onder leiding van Yukihiko Tsutsumi. Erg leuke film, zelfs als je het boek al kent!
Re: Films
Die dialogen in Ghost waren nogal houterig. De personages zetten de hele tijd een pokerface op. De amusantste rol was die van de vuinisman die door de ghost bezeten was.Ash Ketchum wrote: ↑Sat Sep 21, 2019 8:40Ik heb hem niet gezien, maar ik had het gevoel dat mensen er --relatief-- positief over waren. Om terug te komen op Ghost in The Shell, ik had hem gekeken toen-ie hier op TV kwam, maarre... het zag er visueel leuk uit, maar eigenlijk kwam alles wat wel interessant was uit de Oshii film (voorspelbaar, maar op zich vind ik de Oshii film lang niet zo leuk als SAC), en de originele twists werkten weer niet qua thema.
Alita was in elk geval een stuk leuker om te zien.
![Image](http://www.mangaheuvel.be/phpbb/images/smilies/new_silly.gif)
Re: Films
Vandaag heb ik voor het eerst in 6+ maanden samen met vrienden een film gekeken. De film: The Secret of NIMH, een klassieke animatiefilm uit 1982. Twee van ons waren er al mee bekend, maar voor de derde persoon was de film helemaal nieuw. Voor haar was het even schrikken hoe duister en intens de film kan zijn - heel anders dan de opgewekte Disney-films die zij als kind keek. Ze vond het een mooie maar vreemde film, en wist niet zeker of ze het wel aankon in de nabije toekomst nog eens te kijken.
Ikzelf heb deze keer vooral genoten van de animatie. The Secret of NIMH gebruikt allerlei ingenieuze technieken om prachtige licht- en kleureffecten te creëren, en van een groot deel ervan heb ik geen idee hoe ze het voor elkaar hebben gekregen. Dat geeft het geheel iets magisch dat moderne 3D-animatie niet heeft.
Over magie gesproken, een van de grote verschillen tussen deze animatiefilm en het boek waarop het is gebaseerd, is de aanwezigheid van magie. Er wordt nooit echt een inhoudelijke verklaring voor gegeven, maar volgens de makers wilden ze graag iets waarmee ze de innerlijke kracht van hoofdpersoon Mevrouw Brisby fysiek konden maken. Mevrouw Brisby is een klein muisje in een voor haar gigantische wereld, en ze is niet bijzonder sterk of slim, maar ze verzameld altijd al haar moed om haar kinderen te helpen. Soms is dat zoiets spannends als een kat drogeren, maar meerdere keren is om hulp vragen al een hele opgave, omdat ze figuren die haar kunnen helpen voor haar zo intimiderend zijn. Maar ze doet het toch. Dat is iets wat ik elke keer dat ik de film zie een beetje meer waardeer.
Ikzelf heb deze keer vooral genoten van de animatie. The Secret of NIMH gebruikt allerlei ingenieuze technieken om prachtige licht- en kleureffecten te creëren, en van een groot deel ervan heb ik geen idee hoe ze het voor elkaar hebben gekregen. Dat geeft het geheel iets magisch dat moderne 3D-animatie niet heeft.
Over magie gesproken, een van de grote verschillen tussen deze animatiefilm en het boek waarop het is gebaseerd, is de aanwezigheid van magie. Er wordt nooit echt een inhoudelijke verklaring voor gegeven, maar volgens de makers wilden ze graag iets waarmee ze de innerlijke kracht van hoofdpersoon Mevrouw Brisby fysiek konden maken. Mevrouw Brisby is een klein muisje in een voor haar gigantische wereld, en ze is niet bijzonder sterk of slim, maar ze verzameld altijd al haar moed om haar kinderen te helpen. Soms is dat zoiets spannends als een kat drogeren, maar meerdere keren is om hulp vragen al een hele opgave, omdat ze figuren die haar kunnen helpen voor haar zo intimiderend zijn. Maar ze doet het toch. Dat is iets wat ik elke keer dat ik de film zie een beetje meer waardeer.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Films
Ik heb de film nooit gezien, maar om een of andere reden denk ik bij The Secret of Nimh meteen aan de VHS release. Omdat je die zag in reclames in speelgoedboeken en zo.
Re: Films
Bij ons was het een van de weinige animatiefilms in de videotheek. Ze hadden wel wat Disney-films, maar die waren duurder om te huren/moesten veel sneller weer terug in de videotheek zijn. En inderdaad, de film was goed verkrijgbaar op VHS. Dat waren de meeste films uit Don Bluth's beste periode wel, omdat de uitgevers er zoveel mogelijk geld uit wilden persen. Disney-films daarentegen kregen hooguit eens in de tien jaar een nieuwe uitgave en dan verdwenen ze weer in 'de kluis'. Door die schaarste waren winkeliers niet geneigd om met de prijzen van Disney-films te stunten.