Ovenvers 2020
Moderators: Koen, jo, Kenny, Gerrit
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Kimetsu no Yaiba 16: We gaan verder met de trainingsarc, en err... wacht, verandert dit nou ineens keihard in de laatste arc? Gezien de lengtes van de arcs in de serie, lijkt me dit waarschijnlijk eerder een kortere arc die meteen zal aansluiten op de echte finale, maar het lijkt erop dat Tanjiro en de anderen vanaf nu tot het laatste deel weinig rust zullen krijgen, want zowel de Kisatsutai en Muzan vinden het onderhand wel welletjes en gaan voor de eindstrijd.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Uchi no Class no Joshi ga Yabai 1 (De meiden in onze klas zijn waanzinnig): Groep 1-1 van de bovenbouw lijkt op een gewone klas, maar dat is niet helemaal correct: de meeste meiden in deze klas hebben een aandoening die ze speciale, maar meestal compleet nutteloze krachten geeft. Deze krachten manifesteren zich alleen tijdens de puberteit en verdwijnen op den duur. De een kan plots door dingen zien als ze een beetje gestrest is (en dan ziet ze haar klasgenoten niet naakt, maar dan kijkt ze door hun huid heen en ziet allemaal anatomische spiermodellen rondlopen) en de andere geeft onbewust hoog frequentie geluid af. De slice-of-life verhalen gaan soms over hoe een meisje moet omgaan met haar nutteloze kracht, in andere verhaaltjes volg je het meisje tijdens een dagje school of zo en kom je pas aan het eind erachter wat haar kracht is.
Gakuen Nanafushigi 1 (De zeven schoolmysteriën): Jiro Tsunoda doet z'n eigen Kyofu Shimbun (De angstkrant) weer over met deze horrormanga over een meisjesacademie waarin natuurlijk allerlei raars gebeurt. Spoken die verschijnen in het tekenlokaal, gezichten die verschijnen op de muur van het achterste toilet, witte haren in het eten van de schoolkantine... En er gaan absurd veel scholieren dood hier O_o Gewoon losse horrorverhaaltjes dus, leuk voor tussendoor.
The Night Owl Witch: Maya zegt dat ze een heks is. Mameyama, een mangaka, denkt gewoon dat ze een otaku is die een beetje apart is. Samen praten ze elke avond over van alles en nog wat via voice-chat terwijl Mameyama werkt. Dodelijk saaie manga.
Kikader 1: Deze manga van Shotara Ishinomori liep tegelijkertijd met de gelijknamige tokusatsuserie in de jaren 70. Ik dacht trouwens altijd dat VR Troopers beeldmateriaal gebruikte van (een versie van) Kikaider, maar kennelijk was dat Metalder en lijken Kikaider en Metalder gewoon erg op elkaar (ontwerp met een blauwe rechterhelft en rode linkerhelft). Held met amnesia die in een robotheld kan veranderen en een geheimzinnige organisatie die robot-monsters op hem afstuurt en zo, we kennen het wel. Dit was dan het eerste deel, maar dan vond ik het eerste deel van Kamen Rider Black echt veel leuker. De hele eerste helft van het eerste hoofdstuk van Kikaider is bijvoorbeeld echt alleen maar droge uitleg over de professor die Kikaider heeft gemaakt en de vijand en zo (de hele backstory) en enorm saai omdat het echt alleen maar expositie is.
Gakuen Nanafushigi 1 (De zeven schoolmysteriën): Jiro Tsunoda doet z'n eigen Kyofu Shimbun (De angstkrant) weer over met deze horrormanga over een meisjesacademie waarin natuurlijk allerlei raars gebeurt. Spoken die verschijnen in het tekenlokaal, gezichten die verschijnen op de muur van het achterste toilet, witte haren in het eten van de schoolkantine... En er gaan absurd veel scholieren dood hier O_o Gewoon losse horrorverhaaltjes dus, leuk voor tussendoor.
The Night Owl Witch: Maya zegt dat ze een heks is. Mameyama, een mangaka, denkt gewoon dat ze een otaku is die een beetje apart is. Samen praten ze elke avond over van alles en nog wat via voice-chat terwijl Mameyama werkt. Dodelijk saaie manga.
Kikader 1: Deze manga van Shotara Ishinomori liep tegelijkertijd met de gelijknamige tokusatsuserie in de jaren 70. Ik dacht trouwens altijd dat VR Troopers beeldmateriaal gebruikte van (een versie van) Kikaider, maar kennelijk was dat Metalder en lijken Kikaider en Metalder gewoon erg op elkaar (ontwerp met een blauwe rechterhelft en rode linkerhelft). Held met amnesia die in een robotheld kan veranderen en een geheimzinnige organisatie die robot-monsters op hem afstuurt en zo, we kennen het wel. Dit was dan het eerste deel, maar dan vond ik het eerste deel van Kamen Rider Black echt veel leuker. De hele eerste helft van het eerste hoofdstuk van Kikaider is bijvoorbeeld echt alleen maar droge uitleg over de professor die Kikaider heeft gemaakt en de vijand en zo (de hele backstory) en enorm saai omdat het echt alleen maar expositie is.
Re: Ovenvers 2020
Deze zomer nog eens alle delen (die ik heb) van Kindaichi herlezen. Ze zijn beter dan ik mij herinnerde. Ik weet niet wat de algemene reactie was op het feit dat de Engelse hoofdstukken per zaak gegroepeerd zijn, maar ik vind het eigenlijk best handig.
Nu Conan herlezen.
En nu we toch in het verleden aan het graven zijn...
https://www.mangaheuvel.be/phpbb/viewto ... 068#p55068
Ik hoop echt dat ze het over een andere boei gooien voor hun volgende serie.
Nu Conan herlezen.
![Mr. Green :mrgreen:](./images/smilies/icon_mrgreen.gif)
En nu we toch in het verleden aan het graven zijn...
https://www.mangaheuvel.be/phpbb/viewto ... 068#p55068
Ik weet niet of je de serie nog volgt... maar 'light' is het allang niet meer. De reeks verliest zichzelf zo hard in filosofisch geneuzel dat er amper nog iets gebeurt.Koen wrote:Platinum End 2
Een light (lol) versie van Death Note...
Ik hoop echt dat ze het over een andere boei gooien voor hun volgende serie.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Dat bij de Engelse Kindaichi Shonen elk verhaal één deel was (een enkeling verspreid over twee delen), vond ik prima! Als een serie nog als feuilleton loopt in de magazines, vind ik het niet erg dat verhalen 'overlopen' in delen (zoals nu ook met Kindaichi, Age 37), maar daarna kan je het net zo goed elk los verhaal in een iets dikker (en iets duurder) deel gooien gezien de lengtes van deze verhalen; dat doen ze zelfs in Japan ook zo (iets als Conan werkt niet zo goed vanwege de variabele lengte van de verhalen, en de kortere lengte van de verhalen). Ik vond de jaarlijkse reeks van Kindaichi die in Japan tussen 2004-2009?2010? of zo liep echt heerlijk, want dat was inderdaad ook zo gepland dat er elk jaar precies één of twee delen uitkwamen.
Re: Ovenvers 2020
Nee, al lang niet meer... Ik weet zelfs niet of ik veel verder dan dat tweede deel ben geraakt... Waar is de tijd van Hikaru no Go, met een Obata op het toppunt van zijn kunnen...? Eigenlijk heeft die Ohba alles verneukt...
motivatiedip. help!
Re: Ovenvers 2020
Zover zou ik nu ook weer niet gaan. Death Note en Bakuman zijn wat mij betreft best wel klassiekers.
Maar deze laatste reeks neemt zichzelf veel te serieus.
(Heb je het laatste Death Note one-shot gelezen trouwens? Hun Donald Trump cameo is geweldig.
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
https://mangaplus.shueisha.co.jp/titles/100085)
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Q.E.D Shomei Shuryo The Best (Tsuji Masaki Selection): Vorig jaar kwamen drie bloemlezingen van de serie Q.E.D. uit, met ieder vijf verhalen gekozen door detectiveschrijvers. De delen met verhalen gekozen door Alice Arisugawa en Yoshiki Tanaka had ik eerder al gelezen, nu dus het derde deel, met vijf verhalen gekozen door Masaki Tsuji, die trouwens ook sporadisch originele plots voor de Detective Conan anime schrijft. Net als het deel van Yoshiki Tanaka zijn de verhalen in dit deel iets meer gefocused om 'human drama', iets wat deze serie sowieso wel onderscheid van Conan en Kindaichi, maar ik vond de selectie in dit deel wel het zwakst van de drie. De meeste verhalen volgen een zelfde opzet dat de dader, na wat gespeur, X lijkt te willen doen, maar dat Y het echte doel was, en de dader wordt ook (enigszins) sympatiek neergezet, maar dat lukt bij Q.E.D. niet altijd, omdat de personages in Q.E.D. vaak zo bizarre fixaties hebben op één doel dat ze willen bereiken, waardoor het soms moeilijk is om écht mee te leven, en krijg je dus ook detectiveplots die alleen zo mysterieus zijn omdat de personages veel te veel hun best doen om eigenlijk hele stomme doelen te bereiken.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Kimetsu no Yaiba 17 t/m 18: De chaos gaat verder nu iedereen verspreid moet dwaalen door het doolhof van Muzan. Ze worden opgewacht door de jogen van de Kizuki, waaronder eentje waar Tanjiro nog een appeltje mee te schillen mee heeft. Het is een beetje jammer dat de auteur telkens hetzelfde riedeltje doet van "zielig flashback dat je meer vertelt over het leven van de personage" vlak voor of nadat die wordt vermoord. Wat natuurlijk wel een trope van de genre op zich is, maar omdat het *steevast* op precies dezelfde tijdstippen gebeurt gaan de real-time elementen steeds maar weer op pauze... De serie is best compact, maar dat komt ook omdat het steeds dezelfde dingen steeds op precies dezelfde momenten/manieren doet, wat het erg gestroomlijnd maakt.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Kimetsu no Yaiba 19: Hoewel het hen ook bijzonder pijnlijke offers kost, weten de Hashira en de jongere generatie demon slayers samen toch enkele van de sterkste leden van de Kizuki te verslaan, maar de vraag is of ze nog wel genoeg energie hebben om het tegen eindbaas Muzan op te nemen. Intussen komt een ander groepje van de Kisatsutai in het doolhof ook de nummer 1 van de Kizuki tegen, de sterkste demoon na Muzan die ze ooit zijn tegengekomen.
Hmm, ik heb tot deel 22 liggen, deel 23 is net uit en heb ik (in tegenstelling tot de voorgaande 22 delen) daarom nog niet met korting kunnen kopen. Wachten met verder lezen zodat ik de rest in één keer kan lezen of toch één deel voor de volle prijs kopen...
Hmm, ik heb tot deel 22 liggen, deel 23 is net uit en heb ik (in tegenstelling tot de voorgaande 22 delen) daarom nog niet met korting kunnen kopen. Wachten met verder lezen zodat ik de rest in één keer kan lezen of toch één deel voor de volle prijs kopen...
Re: Ovenvers 2020
From Far Away 1-14
Door al die nieuwe isekaiseries waden op zoek naar iets wat wel goed is of gewoon From Far Away herlezen? Makkelijke keuze.
From Far Away is een van mijn favoriete shojoseries uit de jaren 90. Toen was het al niet super vernieuwend, want hoofdpersoon Noriko was echt niet het eerste Japanse tienermeisje dat naar een fantasiewereld geslingerd werd om een knappe zwaardvechter met een ontwikkelingsachterstand op sociaal-emotioneel gebied te ontmoeten en verzeild te raken in een strijd van licht en duisternis. Noriko is echter wel een van de beste. Niet omdat ze super sterk is of bijzondere gaven heeft, want ze is met nadruk toch echt een normaal schoolmeisje. Ze heeft echter wel een fantastische houding. In plaats van bij de pakken neer te zitten, probeert ze altijd te doen wat ze kan doen, of dat nu gaat om de taal leren, aardappels schillen of zelf ontsnappen wanneer ze weer eens is ontvoerd. Het is onmogelijk om haar niet te mogen. Andere personages stijgen al net zo boven hun saaie archetypen uit. Dat auteur Kyoko Hikawa stiekem een behoorlijk competente tekenaar is verheft From Far Away ook boven veel soortgenoten. Haar actiescènes vol monsterlijke transformaties zouden niet misstaan in een populair shonenblad, maar ze besteedt ook duidelijk aandacht aan het tekenen van omgevingen, achtergronden, kleding en andere zaken die de wereld stilletjes een identiteit geven. Her en der zijn er problemen met het verteltempo - tussen verhaallijnen wordt vaak té snel geschakeld en de serie voelt daarom eigenlijk 2-3 volumes te kort - maar ik heb voldoende warme, knuffelige, nostalgische gevoelens opgebouwd om dat volledig te negeren.
Door al die nieuwe isekaiseries waden op zoek naar iets wat wel goed is of gewoon From Far Away herlezen? Makkelijke keuze.
From Far Away is een van mijn favoriete shojoseries uit de jaren 90. Toen was het al niet super vernieuwend, want hoofdpersoon Noriko was echt niet het eerste Japanse tienermeisje dat naar een fantasiewereld geslingerd werd om een knappe zwaardvechter met een ontwikkelingsachterstand op sociaal-emotioneel gebied te ontmoeten en verzeild te raken in een strijd van licht en duisternis. Noriko is echter wel een van de beste. Niet omdat ze super sterk is of bijzondere gaven heeft, want ze is met nadruk toch echt een normaal schoolmeisje. Ze heeft echter wel een fantastische houding. In plaats van bij de pakken neer te zitten, probeert ze altijd te doen wat ze kan doen, of dat nu gaat om de taal leren, aardappels schillen of zelf ontsnappen wanneer ze weer eens is ontvoerd. Het is onmogelijk om haar niet te mogen. Andere personages stijgen al net zo boven hun saaie archetypen uit. Dat auteur Kyoko Hikawa stiekem een behoorlijk competente tekenaar is verheft From Far Away ook boven veel soortgenoten. Haar actiescènes vol monsterlijke transformaties zouden niet misstaan in een populair shonenblad, maar ze besteedt ook duidelijk aandacht aan het tekenen van omgevingen, achtergronden, kleding en andere zaken die de wereld stilletjes een identiteit geven. Her en der zijn er problemen met het verteltempo - tussen verhaallijnen wordt vaak té snel geschakeld en de serie voelt daarom eigenlijk 2-3 volumes te kort - maar ik heb voldoende warme, knuffelige, nostalgische gevoelens opgebouwd om dat volledig te negeren.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
En nu deed dat me weer eraan denken dat ik toch echt een keertje The Last Bookman moet uitproberen (want: The Last Bookman is het vervolg op Dai Hon-Ya, dat toevallig dezelfde prijs heeft gewonnen als From Far Away).
Shin Chimoguri Ringo to Kingyobachiotoko (De Nieuwe Bloedduikster Ringo en de Goudviskomman) 1 t/m 2 (af): Eerder dit jaar schreef ik al over de originele driedelige serie over de goudviskomman die mensen in goudvissen verandert, en de bloedduiksters die in het bloed van slachtoffers duiken om het goudvisgif uit hun lichamen te krijgen. Deze serie liep tussen 2010-2013, maar had geen eind: in het laatste hoofdstuk was het dorp van de bloedduiksters aangevallen en waren ze allemaal ontvoerd. Dit twee-delige vervolg begon in 2015 en is overduidelijk begonnen zodat de mangaka het verhaal eindelijk kon afmaken, maar wel met slechts beperkte ruimte, dus hij moet wel snel alles in gang te zetten voor de finale. Het verhaal gaat dus eigenlijk gewoon meteen verder: Kosuke, Ringo en hun nieuwe (een klein beetje geschifte) bondgenote Suika gaan op zoek naar de ontvoerde bloedduiksters-in-training en vinden ze al snel gedumpt op straat.
![Image](https://i.imgur.com/8iVw5Tc.jpg)
Geen zorgen, ze leven allemaal.
Nu hun hoofdkwartier is opgeblazen en de leiders nog zoek zijn, proberen de overgebleven bloedduiksters alles weer op te bouwen, maar ze weten nu ook dat er ook mensen zijn die de goudviskomman willen helpen. Het verhaal zet snel dingen in gang richting een grootste finale en hoewel het op zich wel goed te lezen is, was een extra deel aan ruimte misschien toch wel leuk geweest om dingen wat beter op te zetten. Zo zijn er dit keer helemaal geen momenten meer waarin we de bloedduiksters echt in actie zien terwijl ze duiken in het bloed van slachtoffers, maar speelt de actie zich voornamelijk buiten af. We zien wel heel veel meer bloedduiksters, wat erg leuk is: de originele serie had er maar een paar, maar nu zie je dat er echt een groot team is. Het einde is van het 'droevig, maar met een vleugje hoop' soort dat ik niet helemaal had verwacht, en ik had met deze serie echt een leuker, eenvoudigere happy end willen zien, maar goed, het is wat het is en de serie is tenminste af!
Shin Chimoguri Ringo to Kingyobachiotoko (De Nieuwe Bloedduikster Ringo en de Goudviskomman) 1 t/m 2 (af): Eerder dit jaar schreef ik al over de originele driedelige serie over de goudviskomman die mensen in goudvissen verandert, en de bloedduiksters die in het bloed van slachtoffers duiken om het goudvisgif uit hun lichamen te krijgen. Deze serie liep tussen 2010-2013, maar had geen eind: in het laatste hoofdstuk was het dorp van de bloedduiksters aangevallen en waren ze allemaal ontvoerd. Dit twee-delige vervolg begon in 2015 en is overduidelijk begonnen zodat de mangaka het verhaal eindelijk kon afmaken, maar wel met slechts beperkte ruimte, dus hij moet wel snel alles in gang te zetten voor de finale. Het verhaal gaat dus eigenlijk gewoon meteen verder: Kosuke, Ringo en hun nieuwe (een klein beetje geschifte) bondgenote Suika gaan op zoek naar de ontvoerde bloedduiksters-in-training en vinden ze al snel gedumpt op straat.
![Image](https://i.imgur.com/8iVw5Tc.jpg)
Geen zorgen, ze leven allemaal.
Nu hun hoofdkwartier is opgeblazen en de leiders nog zoek zijn, proberen de overgebleven bloedduiksters alles weer op te bouwen, maar ze weten nu ook dat er ook mensen zijn die de goudviskomman willen helpen. Het verhaal zet snel dingen in gang richting een grootste finale en hoewel het op zich wel goed te lezen is, was een extra deel aan ruimte misschien toch wel leuk geweest om dingen wat beter op te zetten. Zo zijn er dit keer helemaal geen momenten meer waarin we de bloedduiksters echt in actie zien terwijl ze duiken in het bloed van slachtoffers, maar speelt de actie zich voornamelijk buiten af. We zien wel heel veel meer bloedduiksters, wat erg leuk is: de originele serie had er maar een paar, maar nu zie je dat er echt een groot team is. Het einde is van het 'droevig, maar met een vleugje hoop' soort dat ik niet helemaal had verwacht, en ik had met deze serie echt een leuker, eenvoudigere happy end willen zien, maar goed, het is wat het is en de serie is tenminste af!
Re: Ovenvers 2020
Ik heb het net voor de lol eens opgezocht, maar ik heb nog behoorlijk wat Seiun-winnaars in mijn kast staan! Natuurlijk wel alleen manga die zijn vertaald naar het Engels/Nederlands/Duits, maar dat zijn er nog een hoop:
Toward the Terra
Domu: A Child's Dream
X+Y (in de bundel A, A')
Appleseed
Mermaid Saga
Nausicaä van de Vallei van de Wind
Parasyte
Cardcaptor Sakura
Planetes
From Far Away
20th Century Boys
Pluto
Fullmetal Alchemist
Mobile Suit Gundam: The Origin
Moyashimon
The Knights of Sidonia
Daarnaast er nog titels die ik wel heb gelezen maar niet zelf heb, zoals Girls' Last Tour.
De serie die ik net heb herlezen heeft helaas geen prijzen gewonnen maar had ze misschien wel verdiend:
Kiichi and the Magic Books vol. 1-5
Nog een oude favoriet en een zwanenzang van Amerikaanse uitgeverij CMX. Rust in vrede, CMX. Iedereen had jullie dood wel verwacht, want geen weldenkend mens koopt de rechten van From Eroica With Love en verwacht dan geld te verdienen, maar jullie worden nog altijd gemist (door de 2-3 personen die zich CMX herinneren).
Kiichi is een oni, misschien wel de laatste van zijn soort. In zijn dorpje is hij een buitenstaander, maar wanneer hij de reizende bibliothecaris Mototaro ontmoet krijgt hij de kans om meer te leren over oni's. Mototaro is eerst niet blij met zijn nieuwe reisgenoot - hij heeft zijn handen al vol aan Hana, een meisje van inkt dat het boek zoekt waar ze vandaan komt. Ah, ja, dat is een ding in deze wereld: sterke emoties en beschadigingen kunnen er voor zorgen dat de inhoud van een boek de pagina's verlaat. Mototaro heeft de bijzondere gave zelf fictie uit boeken te trekken, maar houdt dit het liefst verborgen. En nu is hij opgescheept met nóg een nieuwsgierig kind.
In het eerste deel lijkt Kiichi and the Magic Books een fantasyserie in de stijl van Mushishi of Natsume's Book of Friends, maar het duurt niet lang tot het plot zich tot iets groters ontwikkeld. Honderden jaren geleden dienden twaalf gigantische bomen als de steunpilaren van de hemelen. De bomen zijn verdwenen, maar volgens de oude geschriften zijn oni de zaadjes voor nieuwe. De onderzoekers die zich in de boekendepots op oude locaties van de bomen hebben gevestigd willen Kiichi offeren om de wereld te redden (en veel macht te vergaren). Ook sommige leden van de mysterieuze Amamori-stam zijn voor een offer, omdat zij hopen zo hun vleugels terug te krijgen en weer als de echte beschermers van de wereld te kunnen dienen. Spannend!
Elke keer als ik Kiichi and the Magic Books lees, stel ik me voor hoe het er uit zou kunnen zien als anime. Het zit vol met scènes die fantastisch zouden kunnen uitpakken als ze in beweging zouden worden gezet. Neem nu de wezens uit de boeken die allemaal zijn getekend in de stijl van oude Japanse prenten. Hoe gaaf zou het wel niet zijn om die penseelstreken tot leven te zien komen? Het vijfde deel zit al helemaal vol sakuga-waardige momenten, zoals een kilometers hoge boom die in razend tempo richting de hemel groeit. Of mijn favoriete moment: Mototaro die in een race tegen de klok met spoedreparaties een inktvogel in de lucht probeert te houden terwijl het lapilli regent. Gaat nooit gebeuren natuurlijk, want geen studio is gek genoeg om een of andere obscure manga van 15 jaar terug te animeren, maar een mens kan dromen.
Toward the Terra
Domu: A Child's Dream
X+Y (in de bundel A, A')
Appleseed
Mermaid Saga
Nausicaä van de Vallei van de Wind
Parasyte
Cardcaptor Sakura
Planetes
From Far Away
20th Century Boys
Pluto
Fullmetal Alchemist
Mobile Suit Gundam: The Origin
Moyashimon
The Knights of Sidonia
Daarnaast er nog titels die ik wel heb gelezen maar niet zelf heb, zoals Girls' Last Tour.
De serie die ik net heb herlezen heeft helaas geen prijzen gewonnen maar had ze misschien wel verdiend:
Kiichi and the Magic Books vol. 1-5
Nog een oude favoriet en een zwanenzang van Amerikaanse uitgeverij CMX. Rust in vrede, CMX. Iedereen had jullie dood wel verwacht, want geen weldenkend mens koopt de rechten van From Eroica With Love en verwacht dan geld te verdienen, maar jullie worden nog altijd gemist (door de 2-3 personen die zich CMX herinneren).
Kiichi is een oni, misschien wel de laatste van zijn soort. In zijn dorpje is hij een buitenstaander, maar wanneer hij de reizende bibliothecaris Mototaro ontmoet krijgt hij de kans om meer te leren over oni's. Mototaro is eerst niet blij met zijn nieuwe reisgenoot - hij heeft zijn handen al vol aan Hana, een meisje van inkt dat het boek zoekt waar ze vandaan komt. Ah, ja, dat is een ding in deze wereld: sterke emoties en beschadigingen kunnen er voor zorgen dat de inhoud van een boek de pagina's verlaat. Mototaro heeft de bijzondere gave zelf fictie uit boeken te trekken, maar houdt dit het liefst verborgen. En nu is hij opgescheept met nóg een nieuwsgierig kind.
In het eerste deel lijkt Kiichi and the Magic Books een fantasyserie in de stijl van Mushishi of Natsume's Book of Friends, maar het duurt niet lang tot het plot zich tot iets groters ontwikkeld. Honderden jaren geleden dienden twaalf gigantische bomen als de steunpilaren van de hemelen. De bomen zijn verdwenen, maar volgens de oude geschriften zijn oni de zaadjes voor nieuwe. De onderzoekers die zich in de boekendepots op oude locaties van de bomen hebben gevestigd willen Kiichi offeren om de wereld te redden (en veel macht te vergaren). Ook sommige leden van de mysterieuze Amamori-stam zijn voor een offer, omdat zij hopen zo hun vleugels terug te krijgen en weer als de echte beschermers van de wereld te kunnen dienen. Spannend!
Elke keer als ik Kiichi and the Magic Books lees, stel ik me voor hoe het er uit zou kunnen zien als anime. Het zit vol met scènes die fantastisch zouden kunnen uitpakken als ze in beweging zouden worden gezet. Neem nu de wezens uit de boeken die allemaal zijn getekend in de stijl van oude Japanse prenten. Hoe gaaf zou het wel niet zijn om die penseelstreken tot leven te zien komen? Het vijfde deel zit al helemaal vol sakuga-waardige momenten, zoals een kilometers hoge boom die in razend tempo richting de hemel groeit. Of mijn favoriete moment: Mototaro die in een race tegen de klok met spoedreparaties een inktvogel in de lucht probeert te houden terwijl het lapilli regent. Gaat nooit gebeuren natuurlijk, want geen studio is gek genoeg om een of andere obscure manga van 15 jaar terug te animeren, maar een mens kan dromen.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Ik dacht serieus dat Dai-Honya een of andere obscure gag manga was dat toevallig ooit ergens liep, dus ik was best verbaasd om die titel te zien tussen al die andere bekende Seiun prijswinnaars ^_^'
En ik wou zeggen dat Kiichi toch niet zo obscuur kan zijn dat het zo kansloos is, dus ik googlede even in het Japans, maar errr, het is wel echt obscuur O_o
Detective Conan: Wild Police Story 1 t/m 2 (af): Van de maker van Detective Conan: Zero's Tea Time en net als die serie een 'canon' spin-off, maar in tegenstelling tot fangirlmaterial Zero's Tea Time is Wild Police Story nog best okay als verhaal. In de loop der jaren zijn we in de hoofdserie erachter gekomen dat er een groepje van 5 mannen was die samen naar de politieacademie zijn gegaan en hoewel de meesten van hen al dood waren tegen de tijd dat Shinichi voor het eerst in Conan verandert, hebben (de acties van) deze personages nog altijd op verschillende manieren invloed op het huidige verhaal. In de hoofdserie kreeg je steeds alleen maar flarden te horen, maar in Wild Police Story springen we dus naar het verleden en volgen we dit groepje tijdens hun tijd op de academie. Je krijgt dus wat meer inzicht in die vijf personages en hun relaties, waar in de hoofdserie slechts mondjesmaat naar wordt verwezen en er is nog een soort detectiveplotje dat zich op het achtergrond afspeelt. Op zich is Wild Police Story gewoon fanservice, maar het maakte wel wat dingen duidelijker dan in de hoofdserie, dus prima als spin-off.
Alleen dit was wel erg kort. Ik ben blij dat ik uiteindelijk toch wat reviews heb gekeken en voor de digitale versie ben gegaan: Wild Police Story bestaat uit twee delen, die niet alleen duurder zijn dan reguliere Conan delen, maar ook zo'n 50 bladzijdes dunner. En dan blijkt dat elk deel ook nog maar slechts voor de helft/twee-derde is gevuld met hoofdstukken van Wild Police Story! Beide delen bestaan namelijk ook nog eens voor ongeveer de helft uit interviews met Aoyama en alle storyboards die hij heeft getekend voor de serie (iemand anders is de hoofdillustrator). Ja, zo krijg je makkelijk een klein boekje gevuld. Ze hadden makkelijk de manga zelf in één volume kunnen doen, zonder al dat vulsel...
En ik wou zeggen dat Kiichi toch niet zo obscuur kan zijn dat het zo kansloos is, dus ik googlede even in het Japans, maar errr, het is wel echt obscuur O_o
Detective Conan: Wild Police Story 1 t/m 2 (af): Van de maker van Detective Conan: Zero's Tea Time en net als die serie een 'canon' spin-off, maar in tegenstelling tot fangirlmaterial Zero's Tea Time is Wild Police Story nog best okay als verhaal. In de loop der jaren zijn we in de hoofdserie erachter gekomen dat er een groepje van 5 mannen was die samen naar de politieacademie zijn gegaan en hoewel de meesten van hen al dood waren tegen de tijd dat Shinichi voor het eerst in Conan verandert, hebben (de acties van) deze personages nog altijd op verschillende manieren invloed op het huidige verhaal. In de hoofdserie kreeg je steeds alleen maar flarden te horen, maar in Wild Police Story springen we dus naar het verleden en volgen we dit groepje tijdens hun tijd op de academie. Je krijgt dus wat meer inzicht in die vijf personages en hun relaties, waar in de hoofdserie slechts mondjesmaat naar wordt verwezen en er is nog een soort detectiveplotje dat zich op het achtergrond afspeelt. Op zich is Wild Police Story gewoon fanservice, maar het maakte wel wat dingen duidelijker dan in de hoofdserie, dus prima als spin-off.
Alleen dit was wel erg kort. Ik ben blij dat ik uiteindelijk toch wat reviews heb gekeken en voor de digitale versie ben gegaan: Wild Police Story bestaat uit twee delen, die niet alleen duurder zijn dan reguliere Conan delen, maar ook zo'n 50 bladzijdes dunner. En dan blijkt dat elk deel ook nog maar slechts voor de helft/twee-derde is gevuld met hoofdstukken van Wild Police Story! Beide delen bestaan namelijk ook nog eens voor ongeveer de helft uit interviews met Aoyama en alle storyboards die hij heeft getekend voor de serie (iemand anders is de hoofdillustrator). Ja, zo krijg je makkelijk een klein boekje gevuld. Ze hadden makkelijk de manga zelf in één volume kunnen doen, zonder al dat vulsel...
Re: Ovenvers 2020
Er zijn wel een paar Flex Comics-series die een anime-adaptatie hebben gehad (Dropkick on My Devil!!, Science Fell in Love), maar die zijn recenter. Kiichi stamt nog uit de tijd dat webpublicatie in z'n kinderschoenen stond.Ash Ketchum wrote: ↑Tue Dec 22, 2020 17:08En ik wou zeggen dat Kiichi toch niet zo obscuur kan zijn dat het zo kansloos is, dus ik googlede even in het Japans, maar errr, het is wel echt obscuur O_o
Wat ook nooit een anime-adaptatie zal krijgen:
Presents vol. 1-3
De perfecte manga om tijdens de feestdagen te herlezen! Korte horrorverhalen in een stijl die op die van Kazuo Umezu lijkt, allemaal met het thema 'cadeautjes'. Kurumi is een meisje dat nooit ouder is geworden nadat haar verjaardag werd overgeslagen. Nu zwerft ze rond op zoek naar het cadeautje dat ze eigenlijk had moeten krijgen. Andere terugkerende figuren zijn Magere Hein en een wel heel moordlustige kerstman. In een groot deel van de verhalen krijgen hebzuchtige kinderen hun verdiende loon, maar er zitten ook meerdere tranentrekkers tussen, zoals 'De man die kerstman wilde worden'. Ik denk niet dat hij dat zou wensen als hij wist hoe de echte Kerstman zich in Presents gedraagt.
![Image](https://imgur.com/uZ0yf9P.jpg)
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Daar heb ik het eerste deel nog van! Het is van CMX, dus ik ben eigenlijk niet zeker of ik dit als AniWay abonnementsverlengingsmanga heb gekregen of zelf ooit heb gekocht...