Ovenvers 2020
Moderators: Koen, jo, Kenny, Gerrit
Re: Ovenvers 2020
Abonnementsverlengingsmanga waarschijnlijk niet. De serie heeft een leeftijdsindicatie van 16+ en van Léon en Dennis moesten we vooral series uitkiezen die maximaal 13+ waren. Boekenfestijn misschien? Daar lagen op een gegeven moment wat CMX-series. Een van mijn Kiichi-delen komt daar ook vandaan.
7 Billion Needles vol. 1-4
Deze serie wordt vaak vergeleken met Parasyte, maar die vergelijking gaat eigenlijk vooral op voor de eerste twee delen. De laatste twee zijn meer NGE, maar dan zonder robots en met een wildgroei van pulserende vleesmassa's. Aanradertje!
Nou ja, aanradertje... Ik kwam er net achter dat een complete reeks tegenwoordig meer dan 100 dollar kost. Al die manga die ik de afgelopen week heb besproken zijn nu 2-5 keer zoveel waar als toen ik ze kocht. Ik begin een beetje bang te worden voor de totale waarde van mijn verzameling.
7 Billion Needles vol. 1-4
Deze serie wordt vaak vergeleken met Parasyte, maar die vergelijking gaat eigenlijk vooral op voor de eerste twee delen. De laatste twee zijn meer NGE, maar dan zonder robots en met een wildgroei van pulserende vleesmassa's. Aanradertje!
Nou ja, aanradertje... Ik kwam er net achter dat een complete reeks tegenwoordig meer dan 100 dollar kost. Al die manga die ik de afgelopen week heb besproken zijn nu 2-5 keer zoveel waar als toen ik ze kocht. Ik begin een beetje bang te worden voor de totale waarde van mijn verzameling.
- WizardOfOss
- Posts: 520
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Ovenvers 2020
Met een anime-adaptatie in aantocht toch maar eens het eerste volume van Kumo desu ga, Nani ka? a.k.a So I'm a Spider, So What? gelezen. Het verhaal: schoolmeisje wordt plotseling (zowaar zonder tussenkomst van truck-kun!) herboren als een spinnetje. Een heel schattig spinnetje. In een grottenstelsel waar het gevaar aan alle kanten op de loer ligt, zowel in de vorm van andere beesten als mensen. Dus dan zit er maar één ding op: levelling up! Uiteraard helemaal in RPG-stijl. En dat is het vooralsnog wel zo'n beetje. En afgaand op wat andere reacties gaat dat in de komende paar volumes ook nog niet veranderen. En dat tempert toch een beetje mijn drang om verder te lezen. Ben benieuwd of de anime hier ook zoveel tijd gaat uittrekken...
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Taxeren, verzekering erop, dealtje sluiten met een phantom thief!Tamara wrote: ↑Fri Dec 25, 2020 13:32Nou ja, aanradertje... Ik kwam er net achter dat een complete reeks tegenwoordig meer dan 100 dollar kost. Al die manga die ik de afgelopen week heb besproken zijn nu 2-5 keer zoveel waar als toen ik ze kocht. Ik begin een beetje bang te worden voor de totale waarde van mijn verzameling.
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Ik vraag me af wat het waardevolste manga/boek hier is. Daigo zal vast nog wel waardevast zijn en ik heb ook een paar rare bilingual dingen zoals Tezuka's Crime & Punishment... Een paar gesigneerde boeken en manga, maar op naam dus dat zal vast ook niet bijzonder veel waard zijn...
Re: Ovenvers 2020
Na mijn realisatie betreffende mijn boekenkasten was er maar één serie die ik op dat moment kon herlezen:
Kingyo Used Books vol. 1-4
Ah, dat was lekker sentimenteel en een mooie herinnering dat de waarde van een strip toch echt afhangt van de inhoud. Wat me de eerste keer niet opviel maar nu wel: de verhalen over de mannelijke klanten gaan vaak over shojomanga!
Wat ik me nu ook bedacht: ik wil ook in een winkel met een legendarische 'achter' werken. Dat zal nooit gebeuren, want het bestaan van zulke winkels is niet logisch: het is veel beter om veel koopwaar gewoon in de winkel zelf te hebben. Ik ken dan ook maar één winkel die het wel had: een warenhuisje in het dorp hiernaast. De winkel is nu gesloten, maar over de kelder praat men nu nog. Het schijnt dat er decennia aan deadstock heeft gestaan en de eigenaar, een oude man op klompen, wist er altijd precies te vinden wat je zocht. Erg handig als de ene snoer kerstverlichting breekt en je ouders graag weer dezelfde erbij willen hebben ondanks dat deze al 15 jaar oud is. De HEMA zal nooit zo magisch zijn. En de HEMA heeft ook geen zwarte kat door de winkel lopen die Zwart heet:
![Image](https://imgur.com/JjkRod6.jpg)
Kingyo Used Books vol. 1-4
Ah, dat was lekker sentimenteel en een mooie herinnering dat de waarde van een strip toch echt afhangt van de inhoud. Wat me de eerste keer niet opviel maar nu wel: de verhalen over de mannelijke klanten gaan vaak over shojomanga!
Wat ik me nu ook bedacht: ik wil ook in een winkel met een legendarische 'achter' werken. Dat zal nooit gebeuren, want het bestaan van zulke winkels is niet logisch: het is veel beter om veel koopwaar gewoon in de winkel zelf te hebben. Ik ken dan ook maar één winkel die het wel had: een warenhuisje in het dorp hiernaast. De winkel is nu gesloten, maar over de kelder praat men nu nog. Het schijnt dat er decennia aan deadstock heeft gestaan en de eigenaar, een oude man op klompen, wist er altijd precies te vinden wat je zocht. Erg handig als de ene snoer kerstverlichting breekt en je ouders graag weer dezelfde erbij willen hebben ondanks dat deze al 15 jaar oud is. De HEMA zal nooit zo magisch zijn. En de HEMA heeft ook geen zwarte kat door de winkel lopen die Zwart heet:
![Image](https://imgur.com/JjkRod6.jpg)
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
We hebben hier wel een bloemist in het overdekte centrumpje met een kat die altijd net buiten de winkel rondhangt.
Het is niet echt hetzelfde, maar ik vond Shoko Nakagawa's bezoekje aan Mandarake's distributiecentrum] erg leuk om te zien: een gigantisch magazijn vol met manga/boeken/speelgoed/alles! Hoe gaaf moet het niet zijn om hier te werken en alles langs te zien komen!
Kimetsu no Yaiba 20 t/m 23 (af): Heb ik 'm toch net dit jaar afgekregen! Ik had al wat delen vroeg in het jaar gekocht, maar pas in augustus begonnen met lezen, maar het is vanaf dat moment best snel gegaan. In deze laatste vier delen wordt natuurlijk eerst afgerekend met de nummer 1 van de Kitsuki, waarna het handjevol overlevenden het eindelijk moet opnemen tegen Muzan, die natuurlijk niet zomaar te verslaan is. Is Kimetsu no Yaiba nou uiteindelijk echt een paradigm-shifting manga dat iedereen moet lezen om de (komende) geschiedenis van shonen manga te doorgronden? Nah, dat niet, het is gewoon een actiemanga die de lijn van Saint Seiya - Bleach volgt, maar dan met wat meer aandacht aan (de achtergronden van) de personages vergeleken met die series. En het is wat compacter. Maar was het leuk? Was voor mij eigenlijk alweer HEEL LANG geleden dat ik een gewone Jump actieserie las die niet al eeuwenoud was/vervolg was op iets ouds (zoals Dragon Ball, Saint Seiya etc.) dus het voelde gewoon een beetje als hoe ik die series destijds voor het eerst las. Ik heb me gewoon prima vermaakt.
Het is niet echt hetzelfde, maar ik vond Shoko Nakagawa's bezoekje aan Mandarake's distributiecentrum] erg leuk om te zien: een gigantisch magazijn vol met manga/boeken/speelgoed/alles! Hoe gaaf moet het niet zijn om hier te werken en alles langs te zien komen!
Kimetsu no Yaiba 20 t/m 23 (af): Heb ik 'm toch net dit jaar afgekregen! Ik had al wat delen vroeg in het jaar gekocht, maar pas in augustus begonnen met lezen, maar het is vanaf dat moment best snel gegaan. In deze laatste vier delen wordt natuurlijk eerst afgerekend met de nummer 1 van de Kitsuki, waarna het handjevol overlevenden het eindelijk moet opnemen tegen Muzan, die natuurlijk niet zomaar te verslaan is. Is Kimetsu no Yaiba nou uiteindelijk echt een paradigm-shifting manga dat iedereen moet lezen om de (komende) geschiedenis van shonen manga te doorgronden? Nah, dat niet, het is gewoon een actiemanga die de lijn van Saint Seiya - Bleach volgt, maar dan met wat meer aandacht aan (de achtergronden van) de personages vergeleken met die series. En het is wat compacter. Maar was het leuk? Was voor mij eigenlijk alweer HEEL LANG geleden dat ik een gewone Jump actieserie las die niet al eeuwenoud was/vervolg was op iets ouds (zoals Dragon Ball, Saint Seiya etc.) dus het voelde gewoon een beetje als hoe ik die series destijds voor het eerst las. Ik heb me gewoon prima vermaakt.
Re: Ovenvers 2020
Toen ik nog klein was, liep er in de speelgoedwinkel in Doetinchem altijd een hond rond. Meestal lag hij voor de toonbank op de tweede verdieping en ik heb hem meer dan eens kunnen aaien. Het is heel begrijpelijk dat dit soort dingen tegenwoordig niet meer kunnen i.v.m. met hygiënevoorschriften en allergieën, maar ik mis het wel.
Anyway, ik ben lekker bezig met het herlezen van interessante manga uit mijn kast en voor Kingyo was eigenlijk maar één waardige opvolger:
![Image](https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/51MDZK2PFQL._SX335_BO1,204,203,200_.jpg)
Four Shojo Stories
Het meest zeldzame boek in mijn verzameling. Four Shojo Stories had namelijk nooit mogen bestaan. Viz bundelde vier verhalen van drie auteurs in deze bundel zónder toestemming van de auteurs en hun vertegenwoordigers. Als het om niemendalletjes had gegaan, waren ze er misschien mee weggekomen, maar Four Shojo Stories bevat Moto Hagio's iconische sciencefictionthriller They Were Eleven én het is niet eens voor de cover gebruikt! Na deze faux pas heeft VIZ de exemplaren teruggeroepen voor vernietiging.
Hoewel They Were Eleven duidelijk de ster is, zijn de andere drie verhalen zeker niet slecht. Keiko Nishi zer in op simpele maar doordringende drama's en Shio Sato levert een filosofisch sciencefictionverhaal. En hoewel ik zeker van ben dat Hagio's werk uiteindelijk opnieuw uitgegeven zal worden in het Engels, acht ik de kansen voor Nishi's en Sato's verhalen veel kleiner. Ik ben dus blij dat ik Four Shojo Stories bezit...
...totdat ik weer eens de fout in ging en op Amazon en Ebay keek wat men tegenwoordig voor dit boek vraagt. Ik heb het maar snel weer veilig terug in mijn kast gezet, haha..ha...
Gaaf, maar vast ook frustrerend: geen tijd om de interessante dingen te lezen!Het is niet echt hetzelfde, maar ik vond Shoko Nakagawa's bezoekje aan Mandarake's distributiecentrum] erg leuk om te zien: een gigantisch magazijn vol met manga/boeken/speelgoed/alles! Hoe gaaf moet het niet zijn om hier te werken en alles langs te zien komen!
Anyway, ik ben lekker bezig met het herlezen van interessante manga uit mijn kast en voor Kingyo was eigenlijk maar één waardige opvolger:
![Image](https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/51MDZK2PFQL._SX335_BO1,204,203,200_.jpg)
Four Shojo Stories
Het meest zeldzame boek in mijn verzameling. Four Shojo Stories had namelijk nooit mogen bestaan. Viz bundelde vier verhalen van drie auteurs in deze bundel zónder toestemming van de auteurs en hun vertegenwoordigers. Als het om niemendalletjes had gegaan, waren ze er misschien mee weggekomen, maar Four Shojo Stories bevat Moto Hagio's iconische sciencefictionthriller They Were Eleven én het is niet eens voor de cover gebruikt! Na deze faux pas heeft VIZ de exemplaren teruggeroepen voor vernietiging.
Hoewel They Were Eleven duidelijk de ster is, zijn de andere drie verhalen zeker niet slecht. Keiko Nishi zer in op simpele maar doordringende drama's en Shio Sato levert een filosofisch sciencefictionverhaal. En hoewel ik zeker van ben dat Hagio's werk uiteindelijk opnieuw uitgegeven zal worden in het Engels, acht ik de kansen voor Nishi's en Sato's verhalen veel kleiner. Ik ben dus blij dat ik Four Shojo Stories bezit...
...totdat ik weer eens de fout in ging en op Amazon en Ebay keek wat men tegenwoordig voor dit boek vraagt. Ik heb het maar snel weer veilig terug in mijn kast gezet, haha..ha...
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Wat ze met Four Shojo Stories hebben gedaan is inderdaad verre van netjes en toch wel echt iets dat gevolgen voor later had kunnen hebben qua vertrouwen. Een tijdje geleden was ik trouwens betrokken bij een verhalenbundel van één auteur, die niet gebaseerd was op een bestaande Japanse bundel, maar met een eigen, unieke selectie. Dat regelen duurde al verrassend lang, en dat was gewoon alleen met de huidige rechtenhouder.
En om de Hagio combo voort te zetten: The Poe Clan: Himitsu no Hanazono 1 (De geheime tuin): We springen terug naar 1888. Edgar en Allan zijn op weg naar Londen, maar na een ongeluk met de koets heeft Allan weer een van z'n semi-coma-buien, en Edgar vind onderdak bij een baronet, die ook schilder is. Bij fans van The Poe Clan vallen nu misschien wat puzzelstukjes, want dit verhaal is inderdaad verbonden met dat verhaal in de originele reeks over een schilderij van Edgar. Tijdens zijn verblijf leert Edgar van alles over het leven van de baronet, maar komt er ook de twijfel of hij in z'n eentje wel voor Allan kan zorgen. Van de drie vervolgen op The Poe Clan ziet dit deel in elk geval er qua art er nog het best uit (ik vind Hagio's huidige stijl toch minder aantrekkelijk) en hoewel de Vampanella-lore niet verder wist uit te breiden zoals in voorgaande delen, worden ook in dit deel weer hier en daar dingen uitgelegd die misschien gevolgen gaan hebben voor de toekomst. Het blijft toch raar om deze vervolgen te lezen na het lezen van de originele serie, omdat je ergens wel voelt dat Hagio ergens naar toe wil werken, maar aan de andere kant heb ik het gevoel dat ze ook gewoon losstaande verhaaltjes zoals vroeger wil doen.
Dit deel heeft trouwens nog een mini-stripje over Hagio's bezoek aan de manga expositie in de British Museum vorig jaar!
En om de Hagio combo voort te zetten: The Poe Clan: Himitsu no Hanazono 1 (De geheime tuin): We springen terug naar 1888. Edgar en Allan zijn op weg naar Londen, maar na een ongeluk met de koets heeft Allan weer een van z'n semi-coma-buien, en Edgar vind onderdak bij een baronet, die ook schilder is. Bij fans van The Poe Clan vallen nu misschien wat puzzelstukjes, want dit verhaal is inderdaad verbonden met dat verhaal in de originele reeks over een schilderij van Edgar. Tijdens zijn verblijf leert Edgar van alles over het leven van de baronet, maar komt er ook de twijfel of hij in z'n eentje wel voor Allan kan zorgen. Van de drie vervolgen op The Poe Clan ziet dit deel in elk geval er qua art er nog het best uit (ik vind Hagio's huidige stijl toch minder aantrekkelijk) en hoewel de Vampanella-lore niet verder wist uit te breiden zoals in voorgaande delen, worden ook in dit deel weer hier en daar dingen uitgelegd die misschien gevolgen gaan hebben voor de toekomst. Het blijft toch raar om deze vervolgen te lezen na het lezen van de originele serie, omdat je ergens wel voelt dat Hagio ergens naar toe wil werken, maar aan de andere kant heb ik het gevoel dat ze ook gewoon losstaande verhaaltjes zoals vroeger wil doen.
Dit deel heeft trouwens nog een mini-stripje over Hagio's bezoek aan de manga expositie in de British Museum vorig jaar!
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Om ook maar in dit topic even terug te kijken naar de leukste manga die ik dit jaar heb gelezen (naast The Poe Clan dan, maar die staat hier precies boven).
MMR - Magazine Mystery Reportage: Goh, aan het begin van het jaar vond ik deze manga over complottheorieën over de ondergang van de wereld nog enorm grappig.
My Solo Exchange Diary, Genjitsutohi shitetara boroboro ni natta hanashi : Nagita's manga zijn ondanks de zware materie altijd enorm boeiend om te lezen en ik kan niet wachten om haar nieuwste (begin volgend jaar dacht ik?) ook te lezen.
Glass no Shiro: Waarom zit ik nog steeds bij volume 2????
Bara wa Shuraba de Umareru (Rozen worden op het slagveld geboren): M'n favoriet van dit jaar! Deze manga over het leven van een manga assistente in de jaren 70 is gewoon een must-read en ik hoop dat-ie snel in andere talen uitkomt (of misschien is-ie al uit, niet echt opgelet ^^')
Puzzle Game ☆ High School: De langste shojo serie die ik ooit heb uitgelezen! En natuurlijk een detective. Zeer tragisch dat de mangaka zo jong is gestorven eerder dit jaar.
Babel's Architects 1: Waar is volume 2????
Pierre de Doolhofdetective: Nooit te oud voor dit soort boeken!
Kamen Rider Black: Verrassend donkere versie van deze tokusatsu serie (die soms al best depressief was).
Kimetsu no Yaiba: Kijk, ik lees weer iets dat recent is en razend populair!
Chimoguri Ringo to Kingyobachiotoko (Bloedduikster Ringo en de Goudviskomman): Fantastische art, enorm heerlijk wereldje en personages, het einde mocht wel ietsjes meer standaard happy end![Sad :(](./images/smilies/icon_sad.gif)
MMR - Magazine Mystery Reportage: Goh, aan het begin van het jaar vond ik deze manga over complottheorieën over de ondergang van de wereld nog enorm grappig.
My Solo Exchange Diary, Genjitsutohi shitetara boroboro ni natta hanashi : Nagita's manga zijn ondanks de zware materie altijd enorm boeiend om te lezen en ik kan niet wachten om haar nieuwste (begin volgend jaar dacht ik?) ook te lezen.
Glass no Shiro: Waarom zit ik nog steeds bij volume 2????
Bara wa Shuraba de Umareru (Rozen worden op het slagveld geboren): M'n favoriet van dit jaar! Deze manga over het leven van een manga assistente in de jaren 70 is gewoon een must-read en ik hoop dat-ie snel in andere talen uitkomt (of misschien is-ie al uit, niet echt opgelet ^^')
Puzzle Game ☆ High School: De langste shojo serie die ik ooit heb uitgelezen! En natuurlijk een detective. Zeer tragisch dat de mangaka zo jong is gestorven eerder dit jaar.
Babel's Architects 1: Waar is volume 2????
Pierre de Doolhofdetective: Nooit te oud voor dit soort boeken!
Kamen Rider Black: Verrassend donkere versie van deze tokusatsu serie (die soms al best depressief was).
Kimetsu no Yaiba: Kijk, ik lees weer iets dat recent is en razend populair!
Chimoguri Ringo to Kingyobachiotoko (Bloedduikster Ringo en de Goudviskomman): Fantastische art, enorm heerlijk wereldje en personages, het einde mocht wel ietsjes meer standaard happy end
![Sad :(](./images/smilies/icon_sad.gif)
Re: Ovenvers 2020
Ik heb het niet nauwkeurig genoeg bij te houden om een mooi overzicht te maken, maar mijn mangajaar stond in het teken van klassiekers herlezen. De laatste van het jaar:
To Terra
Want wie Moto Hagio zegt moet ook Keiko Takemiya zeggen. De laatste keer dat ik deze herlas was toen ik de anime-adaptatie uit 2007 voor AniWay besprak. Misschien vreemd dat ik hem nu pas weer uit de kast trok - dit is tenslotte de serie waar mijn medewerkersicoon op was gebaseerd - maar ik heb een goed geheugen en moet iets dus een hele tijd laten liggen voor het weer een ervaring is in plaats van een herhaling.
Observaties en willekeurige gedachten:
-De serie is niet zo drukkend dystopisch als ik me herinner. De korte scènes over het normale leven van de mensen die door de supercomputer worden gecontroleerd viel me nu meer op. Ze zijn gewoner dan ik me herinnerde. Ik denk dat ze eerder extra duister leken, omdat de anime aanzienlijk kleurrijker is en o.a. een subplot over een journaliste heeft die écht op onderzoek uitgaat. Dat zo'n journaliste niet binnen een aflevering wordt vermoord of verdwijnt, zegt toch wat over de vrijheid die de mensen hebben.
-Ik houd van die jaren 70 scifi-tech. Torenhoge blip-bloop-computers zijn de beste computers.
-De anime heeft er natuurlijk eentje, maar in de manga word een colony drop niets eens genoemd. Dat is heel logisch, want Toward the Terra naderde zijn finale toen Mobile Suit Gundam, de serie die colony drops dé musthave voor Japanese space opera's maakte, op de Japanse televisie verscheen. Tegenwoordig smijt iedereen met ruimtekolonies, ruimtestations, asteroïden en af en toe zelfs ene halve maan, dus even niets zoiets zien is best verfrissend.
-Net zoals Four Shojo Stories is ook Toward the Terra niet op een natuurlijke manier van de markt verdwenen. In 2013 moest Vertical verplicht stoppen met de verkoop van Takemiya-manga. Voor zover ik weet is de reden nooit bekend gemaakt. Waren het de teleurstellende verkopen van Andromeda Stories? Gedoe rondom de covers? (Verticals editie gebruikt een collage van materiaal uit de manga in plaats van echte coverart - daar zit vast een verhaal achter) Foutjes zoals de vertaling van Matsuka (マツカ) als Makka (マッカ)? Ik denk dat we de reden(en) nooit zullen horen.
To Terra
Want wie Moto Hagio zegt moet ook Keiko Takemiya zeggen. De laatste keer dat ik deze herlas was toen ik de anime-adaptatie uit 2007 voor AniWay besprak. Misschien vreemd dat ik hem nu pas weer uit de kast trok - dit is tenslotte de serie waar mijn medewerkersicoon op was gebaseerd - maar ik heb een goed geheugen en moet iets dus een hele tijd laten liggen voor het weer een ervaring is in plaats van een herhaling.
Observaties en willekeurige gedachten:
-De serie is niet zo drukkend dystopisch als ik me herinner. De korte scènes over het normale leven van de mensen die door de supercomputer worden gecontroleerd viel me nu meer op. Ze zijn gewoner dan ik me herinnerde. Ik denk dat ze eerder extra duister leken, omdat de anime aanzienlijk kleurrijker is en o.a. een subplot over een journaliste heeft die écht op onderzoek uitgaat. Dat zo'n journaliste niet binnen een aflevering wordt vermoord of verdwijnt, zegt toch wat over de vrijheid die de mensen hebben.
-Ik houd van die jaren 70 scifi-tech. Torenhoge blip-bloop-computers zijn de beste computers.
-De anime heeft er natuurlijk eentje, maar in de manga word een colony drop niets eens genoemd. Dat is heel logisch, want Toward the Terra naderde zijn finale toen Mobile Suit Gundam, de serie die colony drops dé musthave voor Japanese space opera's maakte, op de Japanse televisie verscheen. Tegenwoordig smijt iedereen met ruimtekolonies, ruimtestations, asteroïden en af en toe zelfs ene halve maan, dus even niets zoiets zien is best verfrissend.
-Net zoals Four Shojo Stories is ook Toward the Terra niet op een natuurlijke manier van de markt verdwenen. In 2013 moest Vertical verplicht stoppen met de verkoop van Takemiya-manga. Voor zover ik weet is de reden nooit bekend gemaakt. Waren het de teleurstellende verkopen van Andromeda Stories? Gedoe rondom de covers? (Verticals editie gebruikt een collage van materiaal uit de manga in plaats van echte coverart - daar zit vast een verhaal achter) Foutjes zoals de vertaling van Matsuka (マツカ) als Makka (マッカ)? Ik denk dat we de reden(en) nooit zullen horen.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Ovenvers 2020
Nieuwe ovenvers of gewoon doorgaan?
Eerste manga van het jaar was een rare: Churenpoto Satsujin Jiken (De 'Negen Lantaarns" Moordzaak) is een verzameling van vier detectiveverhalen (+ bonus) van Hiromi Aoyama die oorspronkelijk in Kindai Mahjong Original liepen. Dus eigenlijk is het ook een mahjong manga. En heel eerlijk gezegd snap ik zeer weinig van mahjong. Ik heb de drama van Akagi gekeken, ik heb het eerste deel van die Iron Wok Jan spin-off over mahjong gelezen, maar ik ken de regels nog steeds niet echt en hoewel ik ron en tsumo wel herken als termen, is dat het wel zo'n beetje. De serie gaat over de 'part-time detective' Suzuko, die na het oplossen van een moordzaak op haar school van de politie 'als part-timer' wordt ingehuurd als rechercheur, en ze raakt altijd betrokken bij zaken die met mahjong te maken hebben, zoals een vergiftingzaak tijdens een potje mahjong, of de moord op een persoon in een kantoor van een mahjongvereniging. Meestal helpt het wel als je een beetje kennis hebt van mahjong, dus ik snap dan weinig van dat soort hints ("Vind je het niet gek dat die steen werd gespeeld?"), maar het is ook best aardig als 'gewone' detectivemanga, met leuke ideetjes die je ook wel van Conan of Kindaichi zou verwachten.
Nu moet ik denken aan dat hoofdstuk over mahjong manga in Even a Monkey Can Draw Manga ("Niemand snapt iets van mahjong. Zolang je maar een verhaal maakt waarbij het erop lijkt dat je het snapt is het al goed").
Eerste manga van het jaar was een rare: Churenpoto Satsujin Jiken (De 'Negen Lantaarns" Moordzaak) is een verzameling van vier detectiveverhalen (+ bonus) van Hiromi Aoyama die oorspronkelijk in Kindai Mahjong Original liepen. Dus eigenlijk is het ook een mahjong manga. En heel eerlijk gezegd snap ik zeer weinig van mahjong. Ik heb de drama van Akagi gekeken, ik heb het eerste deel van die Iron Wok Jan spin-off over mahjong gelezen, maar ik ken de regels nog steeds niet echt en hoewel ik ron en tsumo wel herken als termen, is dat het wel zo'n beetje. De serie gaat over de 'part-time detective' Suzuko, die na het oplossen van een moordzaak op haar school van de politie 'als part-timer' wordt ingehuurd als rechercheur, en ze raakt altijd betrokken bij zaken die met mahjong te maken hebben, zoals een vergiftingzaak tijdens een potje mahjong, of de moord op een persoon in een kantoor van een mahjongvereniging. Meestal helpt het wel als je een beetje kennis hebt van mahjong, dus ik snap dan weinig van dat soort hints ("Vind je het niet gek dat die steen werd gespeeld?"), maar het is ook best aardig als 'gewone' detectivemanga, met leuke ideetjes die je ook wel van Conan of Kindaichi zou verwachten.
Nu moet ik denken aan dat hoofdstuk over mahjong manga in Even a Monkey Can Draw Manga ("Niemand snapt iets van mahjong. Zolang je maar een verhaal maakt waarbij het erop lijkt dat je het snapt is het al goed").