Laast gekeken anime
Moderators: Koen, jo, Kenny, Gerrit
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Laast gekeken anime
Van de manga heb ik ook maar een of twee delen gelezen, zou eigenlijk ook gewoon die Engelse compilatiedelen moeten lezen, want om nou 110+ delen nu nog in te halen...
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Laast gekeken anime
Laatste tijd heel veel anime original afleveringen gekeken van Detective Conan, dus verhalen die speciaal voor de anime zijn geschreven. Het is nog best interessant om bepaalde scenarioschrijvers zo te volgen, want ze hebben allemaal een eigen stijl, en het grappige van Detective Conan is dat je echt super makkelijk binnen een minuut een compleet nieuwe setting kan introduceren, omdat er altijd wel ergens een connectie te vinden is. Een avontuur in de bergen? De Detective Boys op kamp. In een televisiestudio? Kogoro is een gast ergens. Robots? Dr. Agasa bezoekt een collega.
De raarste aflevering blijft toch aflevering 961, die bijna exact een jaar geleden werd uitgezonden. Het was geschreven door een van de scriptschrijvers van Gintama... en je merkt het ergens wel. Tijdens een glampingtochtje komt Conan dit lijk tegen:
![Image](https://i.imgur.com/JFaPxKQ.jpg)
Een man. Met slecht make-up op. Gekleed in vrouwenkleding. Met een briefje in z'n hand. En een stuk krab in z'n mond. De hele aflevering is knotsgek, met personages die de meest krankzinnige dingen deden, en hoewel Conan natuurlijk uiteindelijk de dader weet te vinden.... legt de aflevering nooit uit waarom de man als vrouw verkleed was! Er wordt nooit gezegd dat het z'n hobby was of zo, en hij was daar met z'n vrouw met twee vrienden, maar op een gegeven moment heeft hij in de flashbacks vrouwenkleding aan en NIEMAND zegt er iets over. Als je op Google kijkt zie je ook meerdere mensen die zich gewoon afvragen waarom hij nou verkleed was als vrouw, want het lijkt net of ze gewoon een heel stuk uit het verhaal hebben vergeten.
De raarste aflevering blijft toch aflevering 961, die bijna exact een jaar geleden werd uitgezonden. Het was geschreven door een van de scriptschrijvers van Gintama... en je merkt het ergens wel. Tijdens een glampingtochtje komt Conan dit lijk tegen:
![Image](https://i.imgur.com/JFaPxKQ.jpg)
Een man. Met slecht make-up op. Gekleed in vrouwenkleding. Met een briefje in z'n hand. En een stuk krab in z'n mond. De hele aflevering is knotsgek, met personages die de meest krankzinnige dingen deden, en hoewel Conan natuurlijk uiteindelijk de dader weet te vinden.... legt de aflevering nooit uit waarom de man als vrouw verkleed was! Er wordt nooit gezegd dat het z'n hobby was of zo, en hij was daar met z'n vrouw met twee vrienden, maar op een gegeven moment heeft hij in de flashbacks vrouwenkleding aan en NIEMAND zegt er iets over. Als je op Google kijkt zie je ook meerdere mensen die zich gewoon afvragen waarom hij nou verkleed was als vrouw, want het lijkt net of ze gewoon een heel stuk uit het verhaal hebben vergeten.
Re: Laast gekeken anime
Wat mij enorm stoort aan de Detective Conan fillers is dat Conan zich vaak ergens compleet anders in de kamer bevindt wanneer hij Kogoro's stem nabootst (bijvoorbeeld achter de toeschouwers i.p.v. achter Kogoro zelf). Toch denkt iedereen nog steeds dat het Kogoro zelf is die praat, ook al komt zijn stem van achter hen.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Laast gekeken anime
Conan heeft een mini-speakertje die verbonden is met z'n stemvervormer die hij vaak onder de kraag van Kogoro plakt.
Of in het begin gewoon op z'n voorhoofd =_='
Of in het begin gewoon op z'n voorhoofd =_='
Re: Laast gekeken anime
Klopt, mocht die dat consistent doen in dergelijke gevallen was het veel minder een probleem. Maar ik meen me te herinneren dat ik dat speakertje voornamelijk in manga-based episodes zag en niet in fillers...
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Laast gekeken anime
Oh, dat kan wel, zal wel per schrijver verschillen. Sowieso kijk ik maar een deel van de anime originals en zoek ik dus alleen bepaalde scenarioschrijvers en zo op, want op jaarbasis zijn dat meestal al weer ongeveer de helft van de afleveringen.
- WizardOfOss
- Posts: 521
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Laast gekeken anime
Nou, het merendeel van herfstseizoen zit er ook weer op:
Allereerst Tonikaku Kawaii, wat toch wel een van de positieve verrassingen van het seizoen bleek. Nasa-kun ziet in Tsukasa-chan het meisje van zijn dromen, zij voorkomt direct dat hij door Truck-kun geïsekaid wordt, en voor je het weet zijn ze getrouwd. Dit zou haast een hentai-plot kunnen zijn, want laat het consumeren van het huwelijk maar beginnen....maar niet in deze serie. Want wat volgt is juist een even aandoenlijke als komische ontdekkingsreis door relatie-land, waarbij op dezelfde hoogte slapen al als iets heel spannends wordt gezien. Met daarbij ook diverse personages die hun huwelijk proberen te dwarsbomen danwel juist een beetje op te spicen, maar de twee laten zich daardoor niet gek maken. Ondertussen wordt er wel meermaals gehint dat Tsukasa-chan niet zomaar een meisje is maar al minimaal sinds het Nara-tijdperk op aarde rondloopt, maar voor uitsluitsel daarover zullen we helaas toch op een tweede seizoen moeten wachten. Gelukkig hint die rare recap na afloop van het seizoen wel nadrukkelijk op de komst daarvan.
8-/10
Bij Dungeon ni Deai wo Motomeru no wa Machigatteiru Darou ka III oftewel DanMachi III weten we uiteraard wel een beetje wat te verwachten, en dit derde seizoen stelde zeker niet teleur. De komst van de Xenos (nee, niet de winkel maar monsters met menselijk gedrag) zorgt deze keer voor de nodige spanning tussen de Hestia familia enerzijds en zo'n beetje alles en iedereen anderzijds. Waarbij ik het overigens toch wel een tikje opmerkelijk vond de scheidslijn tussen mens en monster toch wel een tikje vaag is, van een paar rare oren of een staart kijkt niemand op, maar o wee als je vleugels in plaats van armen hebt. Maar het gaf weer een mooi stukje verdieping aan de wereld in de serie alsmede aan enkele van de goden.
8-/10
Rail Romanesque ben ik maar om één reden blijven kijken: er komen sporadisch wat interessante trein-trivia voorbij. Die je dan soms wel eerst nog even naar de realiteit moet zien te vertalen, want om mij volstrekt onduidelijke redenen wordt aan diverse benamingen een draai gegeven. De serie speelt zich ook nadrukkelijk niet in Hitoyoshi af (waarvan zo'n beetje alle bezienswaardigheden overduidelijk getoond worden), maar in het fictieve Ohitoyo. Dus schiet mij maar lek. O, en het verhaal? Een lading "Raillords", schattige meisjes die treinen verpersoonlijken komen bijeen om ter promotie gezamenlijk merchandise te verzinnen. Toegegeven, er zaten best een paar dingen bij waar ik als treinenliefhebber wellicht m'n portemonnee voor zou trekken. Maar als basis voor een serie? Nee, laat maar....
4/10
Iwa Kakeru!: Sport Climbing Girls leek afgaand op het artwork vooraf vooral een fanservice-serie te worden waarbij de klimsport slechts als excuus diende was om meisjes in weinig verhullende outfits in spannende poses in beeld te brengen. Dat bleek toch heel erg mee te vallen, de sport werd toch op tamelijk realistische wijze (voor zover ik dat als leek kan beoordelen) in beeld gebracht. en uiteraard volgen we een nieuwkomer in de sport die zich aan het einde met de top kan meten, niks verrassends dus. Grootste minpunt is het grote aantal tegenstanders met elk één overheersende karaktertrek die in meer of mindere mate het bloed onder je nagels vandaan haalt...
6.5/10
Majo no Tabitabi oftewel Wandering Witch: The Journey of Elaina deed vooral denken aan een meer magische versie van Kino no Tabi. Waarvan ik alleen de teleurstellende serie van een paar jaar geleden heb gezien, niet het ongetwijfeld betere origineel. Eenzelfde gevoel van teleurstelling overheerst ook bij onze rondreizende heks die allerhande eigenaardige "landen" (stadstaatjes?) bezoekt. Dat levert best een paar leuke verhaaltjes op, maar bij vlagen is het allemaal net even te kolderiek. Soms duidelijk zo bedoeld, soms ook niet, wat het des te pijnlijker maakt. En het helpt ook niet dat Elaina nou niet echt het meest boeiende personage is, want een beetje te verliefd op zichzelf en zolang het maar op magie aankomt oppermachtig. En hé, haar bezem kon niet eens praten, dus in dat opzicht won Kino het sowieso al. Had meer ingezeten.
6+/10
Een stuk beter geslaagd was dan Yuukoku no Moriarty a.k.a. Moriarty the Patriot. Nu heb ik al wel diverse Sherlock Holmes-variaties in anime voorbij zien komen, maar zover ik was dat pas voor het eerst dat ik diens aartsvijand zo tegenkwam. Ik ben ook niet genoeg bekend met het bronmateriaal van Conan Doyle om te kunnen beoordelen hoe trouw de serie hieraan is gebleven, maar het feit dat het nu om een drietal broers draait (al is William wel duidelijk het meesterbrein) is waarschijnlijk veelzeggend. De setting in Victoriaans Engeland is dan uiteraard wel weer helemaal correct en wordt ook behoorlijk sfeervol weergegeven. Het draait vooral om het klassensyteem waarbij de adel met alles weg lijkt te kunnen komen, en hoe de drie gebroeders dit omver proberen te werpen. Waarbij het uiteraard een kwestie van tijd is tot ook Sherlock Holmes opduikt, vooralsnog echter meer als een bevriende rivaal dan als de gedoodverfde opponent. Hij moest eens weten.... Gelukkig is een tweede reeks ook reeds aangekondigd, ik ben toch wel benieuwd hoe ze de twee daarin tegen elkaar gaan uitspelen.
7.5/10
Gal to Kyouryuu oftewel Gal & Dino was nog een overblijfsel van het lenteseizoen, dat om voorspelbare redenen de nodige maanden onderbroken is geweest. Dit is weer echt zo'n eigenaardige productie die zich niet echt in een hokje laat plaatsen, met elke aflevering bestaande uit diverse losstaande segmenten. Deels in de meest uiteenlopende animatievormen, deels live action. O ja, het gaat om, jawel, een gyaru die op een dag een blauwe dino in huis neemt. En samen beleven ze de meest random avonturen, soms ronduit absurd, soms juist heel gewoontjes (voor zover dat kan met een blauwe dino uiteraard). Niet alles is ook even geslaagd, maar als geheel is het toch vooral een mooi staaltje creativiteit.
7+/10
Golden Kamuy was met dit derde seizoen ook weer terug van veel te lang weggeweest, maar heeft aan kracht absoluut niks ingeboet. Na de gebeurtenissen van het vorige seizoen volgen we Sugimoto en Asirpa nu in afzonderlijke groepjes terwijl ze alsmaar verder richting het noorden reizen. Hokkaido wordt dan ook ingeruild voor Karafuto, het hedendaagse Sachalin. Met niet alleen de nodige inheemse stammen, maar vooral ook Russen. Wat uiteraard weer knotsgekke avonturen oplevert. De kracht van de serie blijft toch hoe het oprecht dramatische en spannende scenes weet af te wisselen met soms echt de meest bizarre momenten. Ergens miste ik nu wel de wisselwerking tussen Sugimoto en Asirpa, maar dat gaf nu juist ook weer ruimte aan andere personages, waarbij toch vooral Ogata er uitsprong. En wat zowel Tsurumi als Hijikata dit seizoen kwantitatief in aandacht tekort kwamen werd kwalitatief ruimschoots gecompenseerd. En nu snel een 4e seizoen, ik wil meer!
8+/10
Maoujou de Oyasumi a.k.a. Sleepy Princess in the Demon Castle mag toch ook zeker tot de verrassingen van dit seizoen gerekend worden. Na de eerste aflevering vroeg ik me vooral af of het idee van een door de Demon King ontvoerde prinses die niet probeert te ontsnappen maar alleen op zoek lijkt naar het ultieme slaapcomfort wel genoeg was om een seizoen mee te vullen. Daar kan ik nu kort over zijn: ja! Dit bleek toch wel een van de meest hilarische series in tijden, er zijn geen grenzen aan wat onze prinses zal doen voor een betere nachtrust, daarmee de demonen steevast tot wanhoop drijvend. En toch, gaandeweg zie je toch een band ontstaan, en de slotaflevering is dan ook helemaal perfect.
8/10
Strike Witches: Road to Berlin is de eerste van twee series dit seizoen waarin schattige meisjes het in de lucht moeten opnemen tegen een ogenschijnlijk oppermachtige, niet-menselijke vijand. Waarbij dit dan de serie is waarbij het meest is bezuinigd op zowel de vliegmachines als de hoeveelheid textiel. Aan fanservice dan ook zeker geen gebrek. Nu was ik inhoudelijk verder niet bekend met de franchise (alleen een aflevering van spin-off Brave Witches gezien), maar dat (b)leek niet echt een belemmering te zijn. Uiteraard ook leuk dat de serie zich deels in Nederland alsmede bij onze zuider- en oosterburen afspeelt, al was authenticiteit duidelijk niet het hoogste doel. Dat geld ook voor de historische en militaire aspecten, waarbij een creatieve graai uit de geschiedenisboeken is gedaan.
7/10
Akudama Drive liet de eerste aflevering al goed zien wat je kon gaan verwachten: een over-the-top SF actieserie waarin haast niets te gek is. Na een alles vernietigende burgeroorlog is Kansai veranderd in een dystopische politiestaat die zwaar onder de plak zit bij Kanto. We volgen een heel gewone (naamloze) protagoniste die door omstandigheden betrokken raakt bij een groep supercriminelen om de heilge shinkansen te overvallen, en vervolgens als Swindler door het leven gaat. Geheel in lijn met de andere Akudama, allemaal larger-than-life figuren die één specialiteit hebben en daar voor het gemak dan ook maar naar vernoemd zijn: Hacker, Brawler, Courier enzovoort. En daartegenover staan de Executioners, drie keer raden wat hun taak is. Subtiel is het allemaal zeer zeker niet, en naar het einde toe wordt het zelfs nog even knap vaag (hallo instrumentaliteit!), maar dat maakt de serie als geheel eigenlijk alleen maar vermakelijker. Iets waar de kleurrijke vormgeving en spectaculaire actie uiteraard ook zeker aan bijdragen. En wonder boven wonder weten ze er dan ook nog een prima einde aan te breien, al gok ik dat we niet op een vervolg hoeven te rekenen...
8-/10
En met Senyoku no Sigrdrifa oftewel Warlords of Sigrdrifa hebben we dan onze tweede serie over schattige meisjes die de wereld tegen mysterieuze vijanden moeten beschermen. In dit geval Walkures die het tegen een staaltje Noorse mythologie in de vorm van Pillars. In dit geval met volledige vliegtuigen en volledige kleding. Dus ook aanzienlijk minder fanservice. Het probleem echter: de serie leek niet zo goed te weten wat het dan wél wilde. Het ene moment tamelijk luchtig, dan ineens weer heel serieus en dramatisch. En dat werkt toch niet echt optimaal. En dan was er nog de doldwaze episode 4, die weliswaar onmogelijk nog meer uit de toon had kunnen vallen, maar daardoor misschien juist wel m'n favoriet was. De luchtgevechten mochten er overigens wel wezen, maar als geheel legde dit het toch af tegen Strike Witches.
6+/10
En tot slot (voorlopig) Munou de Nana a.k.a. Talentless Nana. Een serie die op het eerste gezicht een slap aftreksel van MHA leek te zijn, maar dat bleek een geslaagd stukje misleiding van de kijker. We volgen de Nana uit de titel terwijl ze stiekem haar klasgenoten mét bijzondere krachten uit de weg ruimt. De Enemies of Humanity, toch? Of klopt er wellicht toch iets niet? En wat als er nog een andere moordenaar opduikt? Kortom, aan spanning en mysterie geen gebrek. Daarbij is er ook een mooie wisselwerking tussen de manipulatieve Nana en de achterdochtige Kyoya. Het is alleen zo jammer dat deze reeks een volledig open einde kent, en er vooralsnog geen 2e seizoen is aangekondigd.
7.5/10
Allereerst Tonikaku Kawaii, wat toch wel een van de positieve verrassingen van het seizoen bleek. Nasa-kun ziet in Tsukasa-chan het meisje van zijn dromen, zij voorkomt direct dat hij door Truck-kun geïsekaid wordt, en voor je het weet zijn ze getrouwd. Dit zou haast een hentai-plot kunnen zijn, want laat het consumeren van het huwelijk maar beginnen....maar niet in deze serie. Want wat volgt is juist een even aandoenlijke als komische ontdekkingsreis door relatie-land, waarbij op dezelfde hoogte slapen al als iets heel spannends wordt gezien. Met daarbij ook diverse personages die hun huwelijk proberen te dwarsbomen danwel juist een beetje op te spicen, maar de twee laten zich daardoor niet gek maken. Ondertussen wordt er wel meermaals gehint dat Tsukasa-chan niet zomaar een meisje is maar al minimaal sinds het Nara-tijdperk op aarde rondloopt, maar voor uitsluitsel daarover zullen we helaas toch op een tweede seizoen moeten wachten. Gelukkig hint die rare recap na afloop van het seizoen wel nadrukkelijk op de komst daarvan.
8-/10
Bij Dungeon ni Deai wo Motomeru no wa Machigatteiru Darou ka III oftewel DanMachi III weten we uiteraard wel een beetje wat te verwachten, en dit derde seizoen stelde zeker niet teleur. De komst van de Xenos (nee, niet de winkel maar monsters met menselijk gedrag) zorgt deze keer voor de nodige spanning tussen de Hestia familia enerzijds en zo'n beetje alles en iedereen anderzijds. Waarbij ik het overigens toch wel een tikje opmerkelijk vond de scheidslijn tussen mens en monster toch wel een tikje vaag is, van een paar rare oren of een staart kijkt niemand op, maar o wee als je vleugels in plaats van armen hebt. Maar het gaf weer een mooi stukje verdieping aan de wereld in de serie alsmede aan enkele van de goden.
8-/10
Rail Romanesque ben ik maar om één reden blijven kijken: er komen sporadisch wat interessante trein-trivia voorbij. Die je dan soms wel eerst nog even naar de realiteit moet zien te vertalen, want om mij volstrekt onduidelijke redenen wordt aan diverse benamingen een draai gegeven. De serie speelt zich ook nadrukkelijk niet in Hitoyoshi af (waarvan zo'n beetje alle bezienswaardigheden overduidelijk getoond worden), maar in het fictieve Ohitoyo. Dus schiet mij maar lek. O, en het verhaal? Een lading "Raillords", schattige meisjes die treinen verpersoonlijken komen bijeen om ter promotie gezamenlijk merchandise te verzinnen. Toegegeven, er zaten best een paar dingen bij waar ik als treinenliefhebber wellicht m'n portemonnee voor zou trekken. Maar als basis voor een serie? Nee, laat maar....
4/10
Iwa Kakeru!: Sport Climbing Girls leek afgaand op het artwork vooraf vooral een fanservice-serie te worden waarbij de klimsport slechts als excuus diende was om meisjes in weinig verhullende outfits in spannende poses in beeld te brengen. Dat bleek toch heel erg mee te vallen, de sport werd toch op tamelijk realistische wijze (voor zover ik dat als leek kan beoordelen) in beeld gebracht. en uiteraard volgen we een nieuwkomer in de sport die zich aan het einde met de top kan meten, niks verrassends dus. Grootste minpunt is het grote aantal tegenstanders met elk één overheersende karaktertrek die in meer of mindere mate het bloed onder je nagels vandaan haalt...
6.5/10
Majo no Tabitabi oftewel Wandering Witch: The Journey of Elaina deed vooral denken aan een meer magische versie van Kino no Tabi. Waarvan ik alleen de teleurstellende serie van een paar jaar geleden heb gezien, niet het ongetwijfeld betere origineel. Eenzelfde gevoel van teleurstelling overheerst ook bij onze rondreizende heks die allerhande eigenaardige "landen" (stadstaatjes?) bezoekt. Dat levert best een paar leuke verhaaltjes op, maar bij vlagen is het allemaal net even te kolderiek. Soms duidelijk zo bedoeld, soms ook niet, wat het des te pijnlijker maakt. En het helpt ook niet dat Elaina nou niet echt het meest boeiende personage is, want een beetje te verliefd op zichzelf en zolang het maar op magie aankomt oppermachtig. En hé, haar bezem kon niet eens praten, dus in dat opzicht won Kino het sowieso al. Had meer ingezeten.
6+/10
Een stuk beter geslaagd was dan Yuukoku no Moriarty a.k.a. Moriarty the Patriot. Nu heb ik al wel diverse Sherlock Holmes-variaties in anime voorbij zien komen, maar zover ik was dat pas voor het eerst dat ik diens aartsvijand zo tegenkwam. Ik ben ook niet genoeg bekend met het bronmateriaal van Conan Doyle om te kunnen beoordelen hoe trouw de serie hieraan is gebleven, maar het feit dat het nu om een drietal broers draait (al is William wel duidelijk het meesterbrein) is waarschijnlijk veelzeggend. De setting in Victoriaans Engeland is dan uiteraard wel weer helemaal correct en wordt ook behoorlijk sfeervol weergegeven. Het draait vooral om het klassensyteem waarbij de adel met alles weg lijkt te kunnen komen, en hoe de drie gebroeders dit omver proberen te werpen. Waarbij het uiteraard een kwestie van tijd is tot ook Sherlock Holmes opduikt, vooralsnog echter meer als een bevriende rivaal dan als de gedoodverfde opponent. Hij moest eens weten.... Gelukkig is een tweede reeks ook reeds aangekondigd, ik ben toch wel benieuwd hoe ze de twee daarin tegen elkaar gaan uitspelen.
7.5/10
Gal to Kyouryuu oftewel Gal & Dino was nog een overblijfsel van het lenteseizoen, dat om voorspelbare redenen de nodige maanden onderbroken is geweest. Dit is weer echt zo'n eigenaardige productie die zich niet echt in een hokje laat plaatsen, met elke aflevering bestaande uit diverse losstaande segmenten. Deels in de meest uiteenlopende animatievormen, deels live action. O ja, het gaat om, jawel, een gyaru die op een dag een blauwe dino in huis neemt. En samen beleven ze de meest random avonturen, soms ronduit absurd, soms juist heel gewoontjes (voor zover dat kan met een blauwe dino uiteraard). Niet alles is ook even geslaagd, maar als geheel is het toch vooral een mooi staaltje creativiteit.
7+/10
Golden Kamuy was met dit derde seizoen ook weer terug van veel te lang weggeweest, maar heeft aan kracht absoluut niks ingeboet. Na de gebeurtenissen van het vorige seizoen volgen we Sugimoto en Asirpa nu in afzonderlijke groepjes terwijl ze alsmaar verder richting het noorden reizen. Hokkaido wordt dan ook ingeruild voor Karafuto, het hedendaagse Sachalin. Met niet alleen de nodige inheemse stammen, maar vooral ook Russen. Wat uiteraard weer knotsgekke avonturen oplevert. De kracht van de serie blijft toch hoe het oprecht dramatische en spannende scenes weet af te wisselen met soms echt de meest bizarre momenten. Ergens miste ik nu wel de wisselwerking tussen Sugimoto en Asirpa, maar dat gaf nu juist ook weer ruimte aan andere personages, waarbij toch vooral Ogata er uitsprong. En wat zowel Tsurumi als Hijikata dit seizoen kwantitatief in aandacht tekort kwamen werd kwalitatief ruimschoots gecompenseerd. En nu snel een 4e seizoen, ik wil meer!
8+/10
Maoujou de Oyasumi a.k.a. Sleepy Princess in the Demon Castle mag toch ook zeker tot de verrassingen van dit seizoen gerekend worden. Na de eerste aflevering vroeg ik me vooral af of het idee van een door de Demon King ontvoerde prinses die niet probeert te ontsnappen maar alleen op zoek lijkt naar het ultieme slaapcomfort wel genoeg was om een seizoen mee te vullen. Daar kan ik nu kort over zijn: ja! Dit bleek toch wel een van de meest hilarische series in tijden, er zijn geen grenzen aan wat onze prinses zal doen voor een betere nachtrust, daarmee de demonen steevast tot wanhoop drijvend. En toch, gaandeweg zie je toch een band ontstaan, en de slotaflevering is dan ook helemaal perfect.
8/10
Strike Witches: Road to Berlin is de eerste van twee series dit seizoen waarin schattige meisjes het in de lucht moeten opnemen tegen een ogenschijnlijk oppermachtige, niet-menselijke vijand. Waarbij dit dan de serie is waarbij het meest is bezuinigd op zowel de vliegmachines als de hoeveelheid textiel. Aan fanservice dan ook zeker geen gebrek. Nu was ik inhoudelijk verder niet bekend met de franchise (alleen een aflevering van spin-off Brave Witches gezien), maar dat (b)leek niet echt een belemmering te zijn. Uiteraard ook leuk dat de serie zich deels in Nederland alsmede bij onze zuider- en oosterburen afspeelt, al was authenticiteit duidelijk niet het hoogste doel. Dat geld ook voor de historische en militaire aspecten, waarbij een creatieve graai uit de geschiedenisboeken is gedaan.
7/10
Akudama Drive liet de eerste aflevering al goed zien wat je kon gaan verwachten: een over-the-top SF actieserie waarin haast niets te gek is. Na een alles vernietigende burgeroorlog is Kansai veranderd in een dystopische politiestaat die zwaar onder de plak zit bij Kanto. We volgen een heel gewone (naamloze) protagoniste die door omstandigheden betrokken raakt bij een groep supercriminelen om de heilge shinkansen te overvallen, en vervolgens als Swindler door het leven gaat. Geheel in lijn met de andere Akudama, allemaal larger-than-life figuren die één specialiteit hebben en daar voor het gemak dan ook maar naar vernoemd zijn: Hacker, Brawler, Courier enzovoort. En daartegenover staan de Executioners, drie keer raden wat hun taak is. Subtiel is het allemaal zeer zeker niet, en naar het einde toe wordt het zelfs nog even knap vaag (hallo instrumentaliteit!), maar dat maakt de serie als geheel eigenlijk alleen maar vermakelijker. Iets waar de kleurrijke vormgeving en spectaculaire actie uiteraard ook zeker aan bijdragen. En wonder boven wonder weten ze er dan ook nog een prima einde aan te breien, al gok ik dat we niet op een vervolg hoeven te rekenen...
8-/10
En met Senyoku no Sigrdrifa oftewel Warlords of Sigrdrifa hebben we dan onze tweede serie over schattige meisjes die de wereld tegen mysterieuze vijanden moeten beschermen. In dit geval Walkures die het tegen een staaltje Noorse mythologie in de vorm van Pillars. In dit geval met volledige vliegtuigen en volledige kleding. Dus ook aanzienlijk minder fanservice. Het probleem echter: de serie leek niet zo goed te weten wat het dan wél wilde. Het ene moment tamelijk luchtig, dan ineens weer heel serieus en dramatisch. En dat werkt toch niet echt optimaal. En dan was er nog de doldwaze episode 4, die weliswaar onmogelijk nog meer uit de toon had kunnen vallen, maar daardoor misschien juist wel m'n favoriet was. De luchtgevechten mochten er overigens wel wezen, maar als geheel legde dit het toch af tegen Strike Witches.
6+/10
En tot slot (voorlopig) Munou de Nana a.k.a. Talentless Nana. Een serie die op het eerste gezicht een slap aftreksel van MHA leek te zijn, maar dat bleek een geslaagd stukje misleiding van de kijker. We volgen de Nana uit de titel terwijl ze stiekem haar klasgenoten mét bijzondere krachten uit de weg ruimt. De Enemies of Humanity, toch? Of klopt er wellicht toch iets niet? En wat als er nog een andere moordenaar opduikt? Kortom, aan spanning en mysterie geen gebrek. Daarbij is er ook een mooie wisselwerking tussen de manipulatieve Nana en de achterdochtige Kyoya. Het is alleen zo jammer dat deze reeks een volledig open einde kent, en er vooralsnog geen 2e seizoen is aangekondigd.
7.5/10
Last edited by WizardOfOss on Sat Jan 02, 2021 21:44, edited 2 times in total.
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Laast gekeken anime
Ik heb het nog niet afgekeken, maar dat het drie broers zijn is eigenlijk best leuk bedacht. Arthur Conan Doyle was namelijk best slecht in het onthouden van details tijdens het schrijven van de Holmes verhalen en daardoor lijkt het in de originele verhalen dat er drie broers waren, waarvan een dus de meestercrimineel.WizardOfOss wrote: ↑Mon Dec 28, 2020 23:03Een stuk beter geslaagd was dan Yuukoku no Moriarty a.k.a. Moriarty the Patriot. Nu heb ik al wel diverse Sherlock Holmes-variaties in anime voorbij zien komen, maar zover ik was dat pas voor het eerst dat ik diens diens aartsvijand zo tegenkwam. Ik ben ook niet genoeg bekend met het bronmateriaal van Conan Doyle om te kunnen beoordelen hoe trouw de serie hieraan is gebleven, maar het feit dat het nu om een drietal broers draait (al is William wel duidelijk het meesterbrein) is waarschijnlijk veelzeggend.
Je had namelijk eerst de welbekende Professor Moriarty (zonder voornaam) en een broer genaamd kolonel James Moriarty. Maar in een ander verhaal gaf Conan Doyle Professor Moriarty de voornaam James, wat dus al vreemd is want dan zouden de twee broers dezelfde naam delen. En in een ander verhaal wordt ook gesproken over een jonger broertje die weer stationsmeester zou zijn.
- WizardOfOss
- Posts: 521
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Laast gekeken anime
Er schijnen tegenwoordig specifieke online tools voor schrijvers te zijn om je te helpen de karakters in je fictieve universum consequent te houden, met al hun onderlinge relaties en bijbehorende tijdslijnen. Ik gok dat dat destijds nog niet bestond
Dat ze dan hier drie broers genaamd James Moriarty hebben is dan wel weer de overtreffende trap....
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Dat ze dan hier drie broers genaamd James Moriarty hebben is dan wel weer de overtreffende trap....
Re: Laast gekeken anime
Is het vreemd dat ik dit begrijp:
https://context.reverso.net/vertaling/n ... j+maar+lek
![Image](https://media.giphy.com/media/tpwwhv1BLd31e/giphy.gif)
Maar dit niet?WizardOfOss wrote: ↑Mon Dec 28, 2020 23:03zij voorkomt direct dat hij door Truck-kun geïsekaid wordt
Ik heb geprobeerd het op te zoeken, maar de officiële woordenboeken kennen het niet en de vertaalwebsites, euh...Dus schiet mij maar lek.
https://context.reverso.net/vertaling/n ... j+maar+lek
![Image](https://media.giphy.com/media/tpwwhv1BLd31e/giphy.gif)
- WizardOfOss
- Posts: 521
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Laast gekeken anime
Dat laatste plaatje beeldt de betekenis van die uitdrukking best aardig uit
Maar typisch Nederlandse uitdrukking blijkbaar?
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Maar typisch Nederlandse uitdrukking blijkbaar?
- Ash Ketchum
- Posts: 1441
- Joined: Tue Aug 23, 2005 20:25
Re: Laast gekeken anime
Conan Doyle had er gewoon schijt aan, want op een gegeven moment geeft hij John Watson (je weet wel, die andere hoofdrolspeler) ook per ongeluk de naam James ~_~. Het is nog een wonder dat Sherlock Holmes nooit een foutieve naam heeft gekregen.WizardOfOss wrote: ↑Tue Dec 29, 2020 17:37Er schijnen tegenwoordig specifieke online tools voor schrijvers te zijn om je te helpen de karakters in je fictieve universum consequent te houden, met al hun onderlinge relaties en bijbehorende tijdslijnen. Ik gok dat dat destijds nog niet bestond![]()
Dat ze dan hier drie broers genaamd James Moriarty hebben is dan wel weer de overtreffende trap....
- WizardOfOss
- Posts: 521
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Laast gekeken anime
En ook Magatsu Warheit: Zuerst zit erop. Een serie die me in eerste instantie vooral wist te grijpen met een tamelijk realistische esthetiek en een verhaal met duidelijke fantasy-trekjes in een relatief moderne wereld. We volgen enerzijds Innumael die onbedoeld betrokken raakt bij een bende wapensmokkelaars, en Leocadio die als soldaat van het keizerlijke leger daartegen strijd. O, en bij een vroege confrontatie doodt Innumael Leocadio's "broer". Wat volgt is een steeds verder escalerende brei van monsters, geheimzinnige ziektes, gruwelijke experimenten op mensen, politieke complotten en mysterieuze allesvernietigende magische(?) natuurverschijnselen. Waarmee de serie duidelijk een beetje teveel hooi op z'n vork neemt want naar het einde toe lijkt elke vorm van logica steeds verder te verdwijnen. Met vervolgens een zeer open einde dat schreeuwt om een vervolg. Of is het nu de bedoeling dat ik de game waar dit schijnbaar op gebaseerd is ga spelen? Weinig kans...
6/10
6/10
- WizardOfOss
- Posts: 521
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Laast gekeken anime
Nog twee restjes van het herfstseizoen:
Dogeza de Tanondemita was vanaf het begin....dubieus. Een short die er geheel om draait hoe een knul in dogeza-stijl op z'n knieën smeekt of meisjes hem hun tieten of ondergoed willen laten zien. Wat uiteraard steevast lukt. Soms veel te makkelijk, soms zijn er wat creatieve argumenten voor nodig, maar meestal is het gewoon een kwestie van harder smeken. Nipt vermakelijk genoeg om het drie minuutjes vol te houden. O, en alles is braaf gecensureerd dus voor het resultaat hoef je het ook niet te doen. De slotaflevering was dan ineens wél zeer verrassend. Er werd daarin ook nadrukkelijk gehint op méér Dogeza, al lijkt dat dan toch slechts een korte OVA te gaan worden. Zal ik dus vast wel weer kijken....
5.5/10
Adachi to Shimamura heb ik iets te ver in het seizoen om nog te droppen even in wachtkamer gezet, maar nu toch alsnog afgekeken. Een serie over twee schoolmeisjes die bevriend raken als beiden dezelfde plek opzoeken om de lessen te ontvluchten. Voor de een lijkt het gewoon om oprechte vriendschap te draaien, de ander heeft al snel wat diepere gevoelens. En op zich worden deze emoties op vrij aardige wijze uitgebeeld. Beetje jammer alleen dat het een nogal traaaaaage adaptatie is van schijnbaar ook erg traaaaaag bronmateriaal, dus aan het einde van het seizoen is het nog steeds allemaal voorzichtig aftasten. O, en dan is er ook nog een schijnbaar buitenaards meisje, waarvan mij de rol in het geheel vooralsnog ontgaat, en die ik eigenlijk interessanter vond toen ze nog in een ruimtepak rondliep. Iets zegt me dat hier best iets moois uit zou kunnen opbloeien, maar in dit enkele seizoen kwam het er nog niet echt uit.
6+/10
En dan zowaar ook alweer de eerste serie van 2021: Youjo Shachou. Een reeks supershorts die gisteren in z'n geheel gereleased is. Over een 5-jarig meisje dat CEO is van een bedrijf. Wat exact zo goed gaat als je zou verwachten. Nou ja, ze blijkt verrassend bekwaam in het afhandelen van telefoontjes van boze klanten en weet zelfs iemand van een zelfmoordpoging te weerhouden. Verder uiteraard veel typische kantoorhumor, al moet je zeker niet iets van Aggretsuko-niveau verwachten. Het slot deed daar overigens ook wel enigszins aan denken. Het heeft best z'n momentjes, maar dat hadden er wel wat meer mogen zijn.
6/10
Dogeza de Tanondemita was vanaf het begin....dubieus. Een short die er geheel om draait hoe een knul in dogeza-stijl op z'n knieën smeekt of meisjes hem hun tieten of ondergoed willen laten zien. Wat uiteraard steevast lukt. Soms veel te makkelijk, soms zijn er wat creatieve argumenten voor nodig, maar meestal is het gewoon een kwestie van harder smeken. Nipt vermakelijk genoeg om het drie minuutjes vol te houden. O, en alles is braaf gecensureerd dus voor het resultaat hoef je het ook niet te doen. De slotaflevering was dan ineens wél zeer verrassend. Er werd daarin ook nadrukkelijk gehint op méér Dogeza, al lijkt dat dan toch slechts een korte OVA te gaan worden. Zal ik dus vast wel weer kijken....
5.5/10
Adachi to Shimamura heb ik iets te ver in het seizoen om nog te droppen even in wachtkamer gezet, maar nu toch alsnog afgekeken. Een serie over twee schoolmeisjes die bevriend raken als beiden dezelfde plek opzoeken om de lessen te ontvluchten. Voor de een lijkt het gewoon om oprechte vriendschap te draaien, de ander heeft al snel wat diepere gevoelens. En op zich worden deze emoties op vrij aardige wijze uitgebeeld. Beetje jammer alleen dat het een nogal traaaaaage adaptatie is van schijnbaar ook erg traaaaaag bronmateriaal, dus aan het einde van het seizoen is het nog steeds allemaal voorzichtig aftasten. O, en dan is er ook nog een schijnbaar buitenaards meisje, waarvan mij de rol in het geheel vooralsnog ontgaat, en die ik eigenlijk interessanter vond toen ze nog in een ruimtepak rondliep. Iets zegt me dat hier best iets moois uit zou kunnen opbloeien, maar in dit enkele seizoen kwam het er nog niet echt uit.
6+/10
En dan zowaar ook alweer de eerste serie van 2021: Youjo Shachou. Een reeks supershorts die gisteren in z'n geheel gereleased is. Over een 5-jarig meisje dat CEO is van een bedrijf. Wat exact zo goed gaat als je zou verwachten. Nou ja, ze blijkt verrassend bekwaam in het afhandelen van telefoontjes van boze klanten en weet zelfs iemand van een zelfmoordpoging te weerhouden. Verder uiteraard veel typische kantoorhumor, al moet je zeker niet iets van Aggretsuko-niveau verwachten. Het slot deed daar overigens ook wel enigszins aan denken. Het heeft best z'n momentjes, maar dat hadden er wel wat meer mogen zijn.
6/10
- WizardOfOss
- Posts: 521
- Joined: Mon Sep 16, 2019 20:22
- Contact:
Re: Laast gekeken anime
Ook Taisou Zamurai toch nog afgekeken. En niet voor niets, want weliswaar was deze eerder met de vele andere series in het weekend in de verdrukking gekomen, het bleek toch zeker niet de minste van het stel. Maar wellicht toch een goede keuze om hem even te laten wachten en nu ineens af te kijken, want ik heb wel het gevoel dat de serie zo beter tot z'n recht kwam dan met wekelijks een aflevering. Taisou Zamurai draait om Jotaro, een topturner die mede door fysieke klachten ruimschoots over z'n hoogtepunt heen lijkt, en de volgende generatie staat ook al nadrukkelijk aan de poort te rammelen. Alles verandert echter als hij tijdens een bezoek aan Edo Wonderland samen met z'n dochtertje Leo tegen het lijf loopt, een rare Engelse "ninja" die al snel bij hun toch al tamelijk excentrieke gezin intrekt. Gaandeweg vindt hij zo weer nieuw plezier in het turnen. Anders dan de meeste sportseries gaat het er nu niet zozeer om om de top te bereiken, maar draait het veel meer om de beweegredenen achter de sporters. Niet alleen van Jotaro, maar ook van zijn rivalen en vooral ook van Leo, die zo zijn eigen bagage meebrengt. Dit alles wordt op tamelijk eigenwijze manier in beeld gebracht, want waar de sport vooral serieus wordt benaderd is alles daarbuiten meer dan eens een beetje "vreemd". Met bijvoorbeeld een grote pratende vogel, of met een stel "Men in Black" (m/v) die steeds achter (de ook al behoorlijk abnormale) Leo aan zitten. En ook de kleurrijke OP draagt daar zeker aan bij.
7+/10
7+/10